Julius-Chopin est arrivé:-)

Een dikke week woont hij al bij ons in Parijs, de Heilige Birmaan Julius-Chopin, Chopintje voor de vrienden;-) Zelf is hij geboren in een randgemeente ten zuiden van Parijs, Orsay. En hij leert op dit moment vlijtig de Vlaamse taal. De woorden ‘Kom’ en ‘NEEN!!’ begrijpt hij nu al fenomenaal goed.

Hij crost het hele appartement rond, bijt in ons dekbed dat het een lieve lust is, zet krassen in mijn benen doordat hij zich een weg naar boven baant langsheen mijn jeans, knabbelt de oplaadkabels van de iPad aan flarden, lust spaghetti met pesto en dies meer.

Voor de rest is het een schatje. We zijn dol op hem.

IMG_2250 IMG_2256 IMG_0074 20140325_103442 IMG_2278 IMG_0091

Meneerke Chopin houdt mij een godganse dag bezig met zijn capriolen, maar als papa thuiskomt valt hij, in ZIJN armen, prompt in een diepe slaap… Vijf frank zou je hem geven… En dan Pat, die lichtjes met zijn hoofd schudt als ik zeg: ‘Hij was een beetje wild vandaag’.

Tsssss, mannen…. ;)

IMG_0117

Liefs,

IMG_0599

Ile Saint-Louis

Gisteren was nog maar eens een zonovergoten dag in Parijs. En een dag waarop manlief gewoon thuis was. Dus een uitstapje naar de stad was snel gepland:)

We stapten gezwind onze huismetrolijn 9 op tot de halte Michel-Ange-Molitor, daar overgestapt op lijn 10 richting Cluny La Sorbonne. Deze laatste halte nemen we vaak als we gaan kuieren in de stad. Je komt bovengronds temidden de studentenwijk Saint-Germain, en op wandelafstand van de twee toeristische hotspots: de eilandjes Ile de la Cité en Saint-Louis. De drukte was enorm, iedereen had wel zin in een beetje stadsgekuier. De rijen aan de ijssalons waren fenomenaal. Ik overdrijf niet als ik zeg dat voor sommige ijssalons een rij van wel 80 personen stond. Toeristen én Parisiens. Zelf zou ik er nooit ofte nimmer het geduld voor opbrengen, maar hier kunnen de mensen er wat van.

In het park rondom de Notre Dame staan op dit moment de bomen in volle bloei. Een zee aan roze bloemblaadjes omringt de imposante kolos. Het duurt nog wel enkele dagen, want de bomen zijn zwanger van duizenden knoppen. Over enkele zonnige dagen barst dat lentegeweld in volle hevigheid los, een lust voor het oog!

IMG_2290

Helemaal aan het einde van het Ile de le Cité staat het Mémorial des Martyrs de la Déportation. Een monument voor de 200.000 Parijse gedeporteerden tijdens WOII. Het monument, ontworpen door de Franse modernist Georges-Henri Pingusson en ingehuldigd door De Gaulle in 1962, ligt gedeeltelijk ondergronds. Mooie kalligrafische inscripties herinneren aan de terreur. Het is een vrij eenvoudig monument qua architectuur, maar een ontzettend sterk monument qua sfeer. Je kan hier niks anders dan héél stil te worden en te denken aan de velen die hun leven zijn verloren op erbarmelijke manieren.

Het Memorial is gratis te bezoeken, een gids aan de ingang verzoekt iedereen vriendelijk doch beslist om geen lawaai te maken en fotomateriaal niet te delen over het internet, geen foto’s ervan hier op de blog dus. Een bezoek duurt hooguit een kwartier, maar ik garandeer je een kwartier vol emotie, een kwartier dat beklijft. Die ene zin, gegraveerd in een van de muren binnenin het Memorial: ‘Pardonne, n’oublie pas…’heeft me de rest van de middag niet meer losgelaten.

Aangekomen op het Ile Saint-Louis namen we de buitenrand. We bewandelden de Quai d’Orléans en de Quai de Béthune helemaal tot aan het uiterste topje van het eiland. Langsheen de oever van de Seine honderden jeugdige zonnebaders…

Schermafbeelding 2014-03-30 om 11.42.30

IMG_2296

Van op de kade is op de bovenverdieping van dit gebouw, het gerenommeerde restaurant La Tour d’Argent te zien. Beroemd om het panoramische uitzicht op de Notre-Dame, de Seine en het Ile de la Cité. En berucht om de hoge prijsklasse. Een restaurant voor een bijzondere gelegenheid dus. Wij waren er nog niet. Als dat verandert, zal u ervan horen:)

IMG_2297

Op de terugweg de middenstraat genomen de Rue Saint-Louis-en-l’Ile. Zalige winkeltjes, geurrijke thee- en koffiehuizen, interessante galerieën… Voor elk wat wils. Ongeveer in het midden van de straat staat het Rooms-Katholieke kerkje Saint-Louis. De kerk is ontworpen door vier architecten, waaronder François Le Vau (1613-1676), de niet-erkende broer van Louis Le Vau, architect van het kasteel van Versailles. De schutspatroon van de kerk is Lodewijk IX de Heilige van Frankrijk.

IMG_2298

De kerk is er gebouwd tussen 1664 en 1726, tijdens het bewind van Lodewijk XIII, ter vervanging van een andere kerk, die daar vanaf 1622 had gestaan. De belangrijkste redenen dat de bouw zo lang duurde waren het gebrek aan geld en een nood aan goede arbeidskrachten.
Het gebouw wordt gekenmerkt door de opengewerkte klokkentoren en de atypische smeedijzeren klok. De Saint-Louis is opgebouw uit drie beuken, en staat bekend om de grote hoeveelheid (blad)goud, emaillewerk en marmer. Een andere bijzonderheid is het feit dat de kerk is opgenomen in de huizenrij, en dat er dus enkel een vrij bescheiden façade te zien is vanaf de hoofdstraat.

IMG_2301

StLouis

De frisse temperatuur en de zalige rust die er altijd heersen zorgen voor een heerlijk oponthoud temidden van de stadse drukte.

Opnieuw een fijne wandeling, in de zon en in de drukte. Een wandeling waarvan het bezoek aan het gedenkmonument  voor de gedeporteerden me vooral bijblijft.

Liefs,

IMG_0599








 

PPP: Persistente Pollutie in Parijs

Er valt niet aan te ontkomen, als je naar buiten kijkt zie je het: er hangt boven de Franse hoofdstad sedert enkele dagen een gelige deken van luchtverontreiniging. De zo levensnoodzakelijke lucht zit verzadigd met stof, vuil, gassen en allerhande ongezonde partikels.

Het zat er al enkele dagen aan te komen en vandaag is het dan zover: het verkeer moet drastisch beperkt worden en daar heeft men in Parijs een maatregel voor: op de even dagen mogen enkel auto’s met een even nummerbord de weg op, en op de oneven dagen is het de beurt aan de auto’s met een oneven getal op het nummerbord.

Gisteren keerden wij na een kort weekend in België terug naar Parijs en we hebben het geweten: op de A1, reeds vele tientallen kilometers voor de Périphérique stonden we stil. Iedereen die vandaag de weg niet op mag deed dat dus gisteren;)

Smog2

Stapvoets verkeer om Parijs in te komen. Wat we normaal in een dikke drie uur doen, hebben we gisteren in bijna 5u gedaan. Ik heb er zo onderhand een lichte hekel aan gekregen, aan die rit…Altijd opnieuw staan we wel ergens stil. De sneltrein is een fijne optie, ware het niet dat mijn besluit om enkele dagen in België te gaan doorbrengen vaak op het laatste moment wordt beslist en dan is een treinticket bemachtigen een vrij dure aangelegenheid:(

Vandaag staat de auto dus mooi op stal. En die komt er de eerste dagen ook niet meer uit denk ik. Zolang de maatregel geldt is het openbaar vervoer in de Franse hoofdstad helemaal gratis. Makkelijk dus. Ik neem de metro of de bus wel:)

Woensdagavond moet Pat voor een meeting naar Brussel. Voor het smogalarm leek me dat een fijne gelegenheid om nog eens een nachtje in Oudenaarde te slapen, gezellig bij dochterlief, maar dat feestje gaat dus niet door. Op woensdag mogen wij wel rijden (wij hebben een 303 op ons nummerbord staan, dus woensdag de 19de mogen wij rijden), maar op donderdag terugrijden zou dus ernstige problemen opleveren. Niks aan te doen. Pat gaat met de TGV naar Brussel, slaapt in een hotel ipv bij de dochter en ik blijf in Parijs. Het milieu zal een beetje blij zijn met onze oplossing. Als nu iedereen dat zou doen, dan trekt dat gelige deken misschien wat sneller weg.

Maar niet iedereen doet dat dus. Een Parisien (en bij uitbreiding een Fransman) zou geen Parisien/Fransman zijn mocht hij voor dergelijke maatregelen niet een zekere nonchalance vertonen. Nonchalance zeg en schrijf ik, maar bij momenten ontaardt het nonchalante aan een regelrecht ‘Je m’en foustisme’. Tssss…

Vele auto’s met een even getal op het nummerbord waagden zich deze ochtend toch de weg op. Enkelen onder hen werden vriendelijk door agenten van de weg gehaald en moesten rechtsomkeert maken. Er werd (nog) niet geverbaliseerd. Een luttele 22 euro slechts moet betaald worden bij het niet naleven van de maatregel. Zelf vind ik dat een belachelijk laag bedrag. Hoevelen zullen niet denken: ‘Voor de kans op het moeten betalen van slechts 22 euro neem ik gewoon mijn ‘even’ auto op deze ‘oneven’ dag vandaag‘…

Smog

Maar goed, blijkbaar heeft de beslissing toch vrucht afgeworpen. Niet meteen op vlak van de reeds aanwezige verontreiniging, maar wel voor wat betreft de files. Die waren er deze ochtend nauwelijks… Wat goed is voor de luchtkwaliteit natuurlijk.

Hopelijk trekt het ongezonde deken snel weg en kunnen we snel weer vrijuit en diep inademen in de stad.

Liefs,

IMG_0599

Op kittenbezoek!

Vorige week zijn we op bezoek geweest bij ons kitten. Dat is hier in Frankrijk niet meteen de gewoonte, maar we hebben het gevraagd en de fokker had er absoluut geen probleem mee dat we nog eens kwamen piepen, dus zo gezegd zo gedaan…

Ondertussen is Julius-Chopin (dat wordt zijn sjieke Franse naam) al een flink bazeke geworden. Nog een heel klein beetje bang zo zonder mama, maar hij bleef mooi op de schoot zitten en liet zich gewillig aaien.

Smelt u maar even lekker mee:

Julius-Chopin1

Ook nog even met de mama poes geknuffeld natuurlijk. Ik hoop dat wij als toekomstig ‘personeel’ voor haar zoon in de smaak zijn gevallen;)

IMG_2146

Het wordt een fotomodel hé:

IMG_2150 IMG_2159

Hier in huis is ondertussen alles in gereedheid gebracht. De kleine mag komen:)

Liefs,

IMG_0599

Bio c’ Bon in Boulogne-Billancourt:)

Vandaag opent, op wandelafstand van huis, een groot biowarenhuis zijn deuren. Op de hoek van de Rue du Vieux Pont de Sèvres en de Rue Yves Kermen lag het pand al zolang wij hier wonen (2 jaar dus bijna) er een beetje verlaten bij. Allerlei geruchten deden de ronde, maar er kwam geen schot in de zaak.

Vandaag dus wel, en wat ben ik hier blij mee:

IMG_2171

IMG_2170

Pat en ik wandelden er deze ochtend rond half 10 al eens langs. Er werd nog driftig gewerkt. Ramen moesten gelapt, de laatste verse spullen werden in de koelvakken opgeborgen, de paarden werden voor de promotiekoets gespannen en langs het voetpad werd de mascotte van de zaak, een uiterst charmant schaap, uitgestald.

De kassa’s een laatste keer gecheckt, de betaalbakjes aangesloten, de laatste kratten met drank werden binnen gerold en klaar…

Het aanbod is zeer ruim te noemen. We vonden er heerlijke confituren, een ruime keuze aan honing, ontbijtgranen in de verpakking en in bulk. Trouwens, dat bulkhoekje, dat wordt mijn lievelingsplek: 5 soorten muesli, ontbijtgranen in verschillende samenstellingen, allerlei soorten bonen en linzen, noten en vlokken, snoepjes en gedroogde vruchten… Hmmmm… Aan een zakje gedroogde bananenschijfjes kon ik alvast niet weerstaan. Het zakje is, twee uur later, al helemaal opgepeuzeld. Krokant en zoet, lekker. Wat ik ook kocht: chocolade van New Tree met lavendelsmaak (zeg nou zelf, dat is toch wel héél erg jammie) en eentje met gember. Ik kan niet wachten….

Thee, koffie, groenten en vruchtensappen in heel wat smaken. Een koelafdeling met kazen, waar je bediend wordt, en een versafdeling in selfservice.

Waar ik naar op zoek was waren de vleesvervangers. (U weet, Pat en ik doen een ernstige poging om zoveel als mogelijk voedselzandloperproof te eten, dus de vleesconsumptie wordt minder). En ja hoor, ik werd ruimschoots tevreden gesteld: gerookte tofu, tofu natuur, tofu met Provençaalse kruiden… Noem het en het was er. Ook seitan in heel wat verschillende smaken ligt er netjes gestald in de koelkasten. Yoghurt, Kefir, geitenmelk, geitenyoghurt, rijstepap, alles bio en alles keurig.

Pat bezocht de wijnafdeling. Alle wijntjes bio. We kozen voor een fles Tempranillo. Kan niet slecht zijn.

Net voor ons bezoek aan de nieuwe zaak had ik de markt al bezocht. Daar kocht ik 300gr notenmelange (van die studentenmengeling, met lekkere rozijntjes erbij). Ik betaalde op de markt 21 euro per kilo. Bij Bio c’ Bon betaal ik voor dezelfde mengeling in bulk 17 euro… Interessant:)

Mijn koopwaar:

IMG_2172 IMG_2173 IMG_2174

 

 

 

 

 

 

 

 

Ze zullen me daar regelmatig zien, weet ik nu al. Want de nieuwe biowinkel ligt ook nog eens op mijn pad naar de wekelijkse zwembeurt:) Ha, goed bezig, of niet?

Liefs,

IMG_0599

Verwennerij

Ik vond dat ik het verdiend had, na mijn half uurtje dapper doorzwemmen: een Café Crème in de zon op een terras. Met het notoire glas water erbij. De jas kon uit, en ook de sjaal.

koffie

Als het kopje leeg was kwam een grote grijze wolk voor de zon. Ik heb betaald, en met vernieuwde energie en een lichte blos veroorzaakt door de fragiele lentezon, weer naar huis gekeerd…

Het heeft gesmaakt én deugd gedaan.

Meer heb ik niet nodig vandaag. ‘k Ben content:)

Liefs,

IMG_0599

 

Een ‘Briebar’ in hartje Parijs

Brieliefhebbers aller landen, verenig u en kom naar Parijs.

In het 17e arrondissement, in het restaurant van Hotel Renaissance opende heel recent de allereerste Briebar. Het favoriete kaasje van velen wordt er geserveerd met uitstekende confituren (confituur van groene tomaatjes, van rozenblaadjes of met Grand Marnier), gedroogde vruchten, en speciaal op smaak gebrachte broodjes. Van de klassieker ‘Brie de Meaux’ tot ‘Brie met truffel’, van ‘Brie met mosterd’ tot ‘Brie Provençale’… Er is voor elk wat wils. Dit alles voor de bijzonder vriendelijke prijs van om en bij de 12 euro à volonté.

De kaasjes worden er speels en verleidelijk uitgestald onder glazen stolpen. Dat nodigt alvast uit om er zoveel mogelijk te proeven:)

Brie

Het nieuwe concept is pas gestart en kan nu al bogen op een ruime schare trouwe fans. Met een goed glas wijn erbij en aangenaam gezelschap ben ik ook zonder al teveel moeite te overhalen tot een uitstapje naar deze plek!

Info: Au restaurant Makassar, Hotel Renaissance, 39, Avenue de Wagram, Parijs

Liefs,

IMG_0599