Les dimanches musicaux

Vorige zondagnamiddag kwam de  Koninklijke Gentse Oratoriumvereniging naar Parijs voor een concert in La Madeleine, in het kader van de Muzikale zondagen. Een buslading vol enthousiaste Gentenaren in de Franse hoofdstad, daar mochten wij niet bij ontbreken;).

Omdat ik ook nog eens twee lieve ex-collega’s heb die lid zijn van dit koor togen wij dus opgewonden naar La Madeleine. Metro 9 tot in Franklin Roosevelt en dan lijn 1 tot La Concorde. Van daaruit is het amper 10 minuutjes stappen voor je de imposante Madeleine aan het einde van de Rue Royale ziet opdoemen.

In een sereen, maar toch imposant kader bracht het koor een uitgekiend programma en de hemelse klanken brachten heel wat luisteraars in vervoering.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

 

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Na dikke knuffels van de collegaatjes togen wij blijgemoed weer huiswaarts. En alsof de muzikale namiddag nog om een afsluiter vroeg, werden we in het station Franklin Roosevelt getrakteerd op een extra miniconcert:

Liefs,

IMG_0599

 

22 maart 2016

Wij zijn vanavond even tot aan de Eiffeltoren gewandeld. Die kleurt op dit moment in zwart, geel en rood, een solidair eerbetoon van de stad Parijs aan de slachtoffers van de terreurdaden in Brussel eerder vandaag.

Ook voor ons een moment om even stil te staan bij zoveel pijn en verdriet.

En dan doet het op een of andere manier deugd dat daar iemand staat met zo een groot bord.

Liefs,

IMG_0599

Changement de décor

Het heeft zo z’n plezierige kantjes, vier maanden wegblijven uit Parijs. Zo heb ik, bij terugkomst, kunnen genieten van heel wat aangename veranderingen.

De werkzaamheden voor het project ‘Citylights’ zitten ondertussen in de allerlaatste fase. De gebouwen staan fris en monter klaar om duizenden ambtenaren te ontvangen, de rommelige en lawaaierige ‘chantier’ heeft plaats gemaakt voor een opgeruimd, groen, fris en relaxed ogend park. De speeltuin kreeg een totale make-over en de elegante verlichtingspalen zullen enig gevoel van onveiligheid bij laat thuiskomen sterk verminderen.


Gisteren namen we de metro richting de Marais, en op lijn 9 zijn zowat alle treinstellen vervangen door het nieuwe model. Ik schreef er hier al over. Er zitten nog enkele oude gammele wagonnen tussen, maar die zullen de komende weken ook wel verdwijnen. Uitgang 1 ‘Forum’ in ons metrostation is nog niet open, maar dat volgt zonder twijfel ook een van de komende weken.

Een wandeling naar het centrum van Boulogne leert me dat enkele winkels (waar ik niet zo heel vaak kwam) zijn verdwenen en plaats hebben gemaakt voor een Rituals (leuk!) en een Kusmi Tea Store (nóg leuker!). In de winkelgallerij Les Passages zit nu ook een gloednieuwe SuperDry Store (mooie truien! Yay!) en de kledingzaak Cyrillus is tweemaal zo groot geworden. De Monoprix met hun uitgebreide traiteurdienst zit er gelukkig nog steeds (handig voor oudejaarsavond), bij het kippenrestaurant hangt een bordje met ‘fermeture définitive’ aan de deur (als u het mij vraagt absoluut geen groot verlies), maar ernaast kwam dan weer een nieuw afhaaladres voor bagels (te proberen).

img_1620-1
De geraniums op ons terras doorstaan voorlopig al hun derde winter, in mijn kleerkast ontdekte ik weer leuke truitjes die ik maanden niet heb aangehad, en in de keuken staan nog enkele heerlijke flessen wijn te rusten.

Bij restaurant Renaud kenden ze me nog steeds (gelukkig) en kregen we meteen hun leukste tafel dichtbij de kerstboom (Het voelde net als in het verhaal van de verloren zoon:-)


Enfin, het is maar om te zeggen dat ik het ontzettend fijn vind om weer eens hier te zijn. Absoluut!

IMG_0599

 

God, please exist…

CTukshqVEAAZdHX

U hebt het gemerkt, het was de laatste maanden enorm stil hier op de blog. Ik heb enkele maanden geleden Parijs tijdelijk een beetje de rug toegekeerd. Te warm, te druk, teveel smog, te weinig warmmenselijke contacten, noem het op en het was een reden voor mij om iets vaker in Vlaanderen te vertoeven.

Ook vrijdagavond was ik in België. Pat was op zakenreis, dus ik kon vrij snel bezorgde vrienden en familieleden geruststellen. Maar ik vraag me af: Waar waren de beschermengelen van de vele slachtoffers? Mensen zoals Pat en ik, mensen zoals u en ik. Mensen die hielden van muziek en lekker eten. Mensen die hielden van deugddoend gezelschap en die zich graag omringden met lieve vrienden. Ze zijn er niet meer, en vele ouders, broers, zussen en vrienden blijven verscheurd van verdriet en radeloos achter.

Er zijn ondertussen al heel wat (getuigen)verslagen neergepend, er is heel wat gepalaverd, men smijt ons met inzichten om de oren, iedereen op zoek naar het antwoord op de vraag ‘Waarom’? En, ik weet nu wel zeker, een geruststellend of voldoeninggevend antwoord is er niet. Komt er niet. Dus we moeten in onwetendheid, en voor een groot deel verslagen, weer verder.

Radeloos en angstig sluit ik me aan bij de woorden van Arno Hintjens: ‘God, please exist‘…

Weldra keer ik terug naar Parijs, vast en zeker, want de stad, eens ik er een tijdje niet ben geweest heeft toch een onweerstaanbare aantrekkingskracht. Het blijft de stad waar ik woon, de stad die me zoveel mooie dingen geeft. Maar het zal nooit meer hetzelfde zijn.

Nooit meer.

paris13nov.2

Liefs,

IMG_0599

Komkommertijd;)

U heeft het al gemerkt, het is stil, erg stil hier op de blog.

Dat komt omdat de lente weer in het land is, en ik dan maar al te graag heen en weer reis tussen de Zeeuwse kust en Parijs. Niet dat er niks te vertellen valt, maar dat heeft weinig of niks met Parijs te maken:)

Vorige week was ons Mopke in Parijs. En Mop in Parijs betekent: ‘Shop till you drop’ (en u mag dat gerust letterlijk nemen). Op dinsdag in het grote overdekte winkelcomplex van Vélizy2, op woensdag in Boulogne-Billancourt, en op donderdag in La Muette en Passy. We waren behoorlijk hebberig, ik geef het, met schaamrood op de wangen, toe. Maar, de nieuwe schoenen zijn gevonden en de t-shirts en jurken zijn aangevuld.

En van dat vele winkelkijken krijgt een mens dorst, dus terrasjes-in-de-zon hebben we ook gedaan.

IMG_0559

untitled

En we hebben ook nog mét succes macarons gebakken!

IMG_0587

En, o ja, we bezochten ook nog de Belgische Ambassade. Op de valreep, want we hadden helemaal niet in de gaten dat onze identiteitskaarten eind van deze maand vervallen. In België kregen wij daar een verwittiging voor, maar dat doet men hier op de Ambassade niet. Enfin, de nieuwe zijn aangevraagd, maar ik zal toch enkele weken met een ‘vervallen-vanwege-over-datum exemplaar’ rondlopen. Niet erg, ik hoef gelukkig geen vliegtuig te nemen, al wat me lief is heb ik op rijafstand ter beschikking:)

IMG_0576

IMG_0581

 

Na ons bezoek aan de Ambassade nog heel even de tijd genomen om de Arc de Triomphe te bewonderen in al zijn glorie, inclusief de file op de rotonde.

IMG_0583

UntitledDe grijze en koude winter heeft lang genoeg geduurd. Geniet met z’n allen van de lentezon, speel die duffe jassen en truien uit, drink voldoende, experimenteer erop los met verfrissende salades, laaf je vreugdedorst en kijk naar dartele lammetjes in de wei:)

Liefs,

IMG_0599

 

Lente!

Vorige zondag diende de lente zich aan. Na een milde  winterperiode was er die eerste dag met volop zon, hemelse temperaturen en  een deugddoend, stralend wit licht.

Zo’n eerste lentedag heeft in een stad als Parijs zo zijn gevolgen. Iedereen komt naar buiten:). De metro zit overvol, de fietspaden worden weer gebruikt waarvoor ze dienen, de kledingzaken verkopen de eerste ‘nieuwe collectie’ items na wekenlang afgeprijsde artikelen aan de man te hebben gebracht, en de parken vullen zich met honderden, correctie: met duizenden wandelaars.

IMG_0477

 

In de Jardin du Luxembourg had de vrouwelijke parkwachter alle moeite van de wereld om de vele zonnekloppers van het gazon weg te houden. Ze liep langs, floot agressief op haar fluitje, maande daarna met een vriendelijk handgebaar de mensen aan om de perken vrij te maken en stapte kordaat verder,  andere overtreders tegemoet. Zich hoogstwaarschijnlijk meer dan bewust van het feit dat de weggejaagden zich, van zodra zij uit het gezichtsveld verdwenen was, weer uitdagend op de ‘pelouzen’ neervlijden.

IMG_0478

Parisiens laten zich op de eerste lentedag niet zonder slag of stoot van de grasmatten verjagen. Deze dame zou beter moeten weten;)

In het park van Les Tuileries was het niet anders: je kon er zowaar op de koppen lopen. Hier mag je wel op het gras, geen sprietje was onbedekt.

IMG_0479

IMG_0480

Dan maar terug naar onze thuishaven Boulogne, waar een terras met wél nog enkele lege stoelen en tafeltjes ons meer dan verwelkomend aankeek. Een ijsje, graag! 

IMG_0483Liefs,

IMG_0599