Tranen in Parijs

Op het moment dat ik, dolgelukkig met een boodschappenwagen vol verse groenten en fruit én een nieuw vestje van de markt naar huis loop speelt zich op enkele kilometer ten oosten van mij een hels drama af.

Rond de klok van half twaalf vonden meer dan tien mensen de dood op de redactie van het satirische weekblad Charlie Hebdo. Mensen die enkele uren daarvoor nietsvermoedend thuis vertrokken zijn voor een nieuwe werkdag. Mensen die op de doordeweekse manier afscheid hebben genomen van partner en/of kinderen. Mensen die goed of slecht geslapen hadden, die een ontbijtje hadden genoten of in de gauwte een koffie onderweg hebben genuttigd. Mensen zoals u en ik.

Op diezelfde terugweg van de markt naar huis kwam ik deze middag toevallig nog twee agenten tegen. Twee grote en knappe mannen, in uniform, en (naar mijn gevoel) zwaarbewapend. Zij wandelden richting markt, en ik dacht nog: ‘die twee kerels zijn hier om mij te beschermen’. Niet dat ik me hier ooit bedreigd heb gevoeld, maar agenten in het straatbeeld geven mij vaak een extra veilig gevoel. Terecht of onterecht, dat weet ik niet. Op het moment dat ze me langsliepen zeiden ze, allebei in koor: ‘Bonjour Madame’. En jullie kennen me al een beetje, ik was natuurlijk in de wolken. Twee vriendelijke knappe mannen in uniform die me vrolijk gedag wensten… that makes my day. Ook zij waren in totale onwetendheid over wat zich luttele minuten later zou afspelen. Totale onwetendheid over de vreselijke dood van collega’s van hen.

Op mijn wandeling van de markt naar huis kom ik ook nog langs de redactie van l’Equipe, een sportkrant. En ik realiseer me hoe dichtbij het gevaar op de loer kan liggen. OK, een sportkrant zal misschien niet zo snel een doelwit zijn, maar toch.

Ik leef enorm mee met de gewonde slachtoffers, de politie en de hulpverleners, de familie en de vrienden van de mensen die omkwamen. Mijn hart gaat uit naar hen.

En ik hoop, ik hoop écht dat we nu eindelijk eens op weg kunnen naar een mooiere wereld. Daar verlangen we allemaal zo sterk naar.

Liefs,

IMG_0599

Advertenties

One thought on “Tranen in Parijs

  1. Het is werkelijk een afschuwelijk drama. Hoe is het mogelijk dat dergelijke gekken nog rondlopen. Pas goed op. Het is niet alleen in Parijs, maar overal. Jammer dat dit al in het begin van 2015 begint.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s