Geiten, wol en sokken in Parijs;)

Sedert we in Parijs wonen hebben wij onze levensstijl een beetje aangepast. Ik ben gestopt met werken omdat er absoluut geen mogelijkheid leek om het lesgeven in België te combineren met het wonen in Parijs. Deeltijds was eventjes een optie, maar om nu elke week de hele treinreis te maken om ongetwijfeld vermoeid voor de klas te staan, dat leek me te gortig. Stoppen met werken dus, en zoveel mogelijk leren genieten van de vrijgekomen tijd. Op het moment dat wij naar Parijs verhuisden stonden onze kinderen op eigen benen. Een gigantisch dubbel zwart gat diende zich aan. Ik was er erg bang voor moet ik eerlijk zeggen, maar al bij al viel het zwarte gat reuze mee. Als zich al eens leegte aandiende, werd ze algauw opgevuld door de wervelende Franse hoofdstad. En een manier van bewuster en profijtiger leven (een inkomen minder, dat voel je;) vult mijn dagen op een zeer aangename manier.

Autorijden in Parijs is een gigantische bron van stress en ergernis, dus dat doe ik niet, never, jamais. Mijn auto, mijn heerlijke autootje (kinderen op school noemden hem ‘de appelsien’), staat een beetje te verroesten in Belgenland. Hier doe ik zowat alles te voet en wat iets verderaf gelegen is bereik ik heel gemakkelijk met het openbaar vervoer. De vele verzuchtingen van luisteraars op radio en televisie in verband met ellenlange files, wegwerkzaamheden en agressief rijgedrag beluister ik met aandacht, maar ik kan me er niet meer in opwinden. Want de files, dat zijn wij zelf, toch? We staan er met z’n allen in, wij maken de file, wij zijn de file… Ik had het dagdagelijks gebruik van het openbaar vervoer veel eerder moeten invoeren. Ook ik heb jarenlang de weg Gent-Brussel per auto afgelegd, om er na 3 jaar de brui aan te geven en een baan dichter bij huis te zoeken. Waar ik opnieuw met de auto heen reed, tjah…

Ik moet bekennen dat de organisatie van het openbaar vervoer in Parijs top is, wat in België absoluut (nog) niet het geval is.

Naast het weglaten van de auto groeide ook een sterke interesse in een ‘totaalpakket’ gezonde levensstijl.

Niet alleen de mindfullnesboeken die ik las, maar ook een nieuwe manier van eten draagt ertoe bij dat we hier thuis een stuk verantwoorder omgaan met een aantal zaken. Zo ‘verslond’ ik ondertussen het Voedselzandloperboek van Kris Verburgh. De inhoud ervan is vlot te verteren, de stellingen zijn aanneembaar, vele beweringen gestaafd door betrouwbaar wetenschappelijk onderzoek. Dus ik dacht: waarom niet?

En na dik anderhalf jaar recepten uitproberen moet ik bekennen: we voelen er ons heel goed bij. Geen rommelende magen meer tijdens het televisiekijken, geen slapeloze nachten meer door verteringen die maar door blijven gaan, geen jojotoestanden meer met het gewicht en een gezonde blos op onze wangen…Dat alles doet een verhuis naar Parijs met een mens. Tenzij de smog hier hoogtij viert, dan is die blos een stukje minder;)

Vroeger werden de boodschappen eenmaal per week gedaan (dat is zo als je fulltime werkt, geen tijd), met als resultaat dat ik aan het einde van de week nogal wat producten kon weggooien. Op regelmatige basis werden volle fruitmanden de vuilbak ingekieperd. Ik kocht teveel fruit (want dat staat zo mooi op tafel), maar ervan eten gebeurde niet. Zonde.

Ik koop nu bijna uitsluitend seizoensgebonden groenten en fruit en daarvoor loop ik graag tweemaal per week naar de markt. We eten hooguit nog één enkele keer per week (rood) vlees, vette vis staat regelmatig op het programma, en ik ondersteun zoveel als mogelijk de lokale telers door mijn aankopen regelmatig bij ‘La Ruche Qui dit Oui’ te plaatsen.

Ook sporten vond zijn plaats in mijn leven (stel je voor). Ik zwem wekelijks een kilometertje, op het gemakje.

Goh…wat ‘tijd’ al niet doet met ’n mens, ik ben bijna een ‘geitenwollensokkenmadammeke’. In Parijs. Wie had dat ooit gedacht;)

 

Liefs,

IMG_0599

Advertenties

4 thoughts on “Geiten, wol en sokken in Parijs;)

  1. Beste K,

    Leuk dit persoonlijke groei verslag. Ik geloof ook dat Parijs veel met je doet. Woonde er een jaar, 1 maart 2012/ 1 maart 2013. Met kat, op begane grond van een prachtige binnenplaats op de rue du Fg St Antoine.

    Ben nu weer terug in NL, ga regelmatig een week, Bd du Temple, vlak bij République.

    Zou het leuk vinden je te zien in Cafė de la Rėpublique op 26,27,28,29 mei. Ik tracteer. 18h30.

    Kan ook eind juni, eind aug.

    Veel goeds met je Parijsbrief.

    Marion Vinke

    Envoyé de mon iPad

    >

    • Hi Marion:)
      Dat zal ik vast en zeker eens doen, langskomen in het café… Wij zijn de laatste week van mei met verlof, als het mooi weer wordt trekken wij even naar de kust. Mocht het regenen, dan zal het Café de la République een welkom alternatief bieden;)
      Ik houd je op de hoogte! Als het niet lukt in mei, dan zeker in juni of juli:)
      Vriendelijke groet,
      Kathleen

  2. Super je verhaal !!!
    En groot gelijk hebben jullie !!
    Zal jullie verhaal volgen via internet.
    Ik ben ook een francophiel !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s