Ile Saint-Louis

Gisteren was nog maar eens een zonovergoten dag in Parijs. En een dag waarop manlief gewoon thuis was. Dus een uitstapje naar de stad was snel gepland:)

We stapten gezwind onze huismetrolijn 9 op tot de halte Michel-Ange-Molitor, daar overgestapt op lijn 10 richting Cluny La Sorbonne. Deze laatste halte nemen we vaak als we gaan kuieren in de stad. Je komt bovengronds temidden de studentenwijk Saint-Germain, en op wandelafstand van de twee toeristische hotspots: de eilandjes Ile de la Cité en Saint-Louis. De drukte was enorm, iedereen had wel zin in een beetje stadsgekuier. De rijen aan de ijssalons waren fenomenaal. Ik overdrijf niet als ik zeg dat voor sommige ijssalons een rij van wel 80 personen stond. Toeristen én Parisiens. Zelf zou ik er nooit ofte nimmer het geduld voor opbrengen, maar hier kunnen de mensen er wat van.

In het park rondom de Notre Dame staan op dit moment de bomen in volle bloei. Een zee aan roze bloemblaadjes omringt de imposante kolos. Het duurt nog wel enkele dagen, want de bomen zijn zwanger van duizenden knoppen. Over enkele zonnige dagen barst dat lentegeweld in volle hevigheid los, een lust voor het oog!

IMG_2290

Helemaal aan het einde van het Ile de le Cité staat het Mémorial des Martyrs de la Déportation. Een monument voor de 200.000 Parijse gedeporteerden tijdens WOII. Het monument, ontworpen door de Franse modernist Georges-Henri Pingusson en ingehuldigd door De Gaulle in 1962, ligt gedeeltelijk ondergronds. Mooie kalligrafische inscripties herinneren aan de terreur. Het is een vrij eenvoudig monument qua architectuur, maar een ontzettend sterk monument qua sfeer. Je kan hier niks anders dan héél stil te worden en te denken aan de velen die hun leven zijn verloren op erbarmelijke manieren.

Het Memorial is gratis te bezoeken, een gids aan de ingang verzoekt iedereen vriendelijk doch beslist om geen lawaai te maken en fotomateriaal niet te delen over het internet, geen foto’s ervan hier op de blog dus. Een bezoek duurt hooguit een kwartier, maar ik garandeer je een kwartier vol emotie, een kwartier dat beklijft. Die ene zin, gegraveerd in een van de muren binnenin het Memorial: ‘Pardonne, n’oublie pas…’heeft me de rest van de middag niet meer losgelaten.

Aangekomen op het Ile Saint-Louis namen we de buitenrand. We bewandelden de Quai d’Orléans en de Quai de Béthune helemaal tot aan het uiterste topje van het eiland. Langsheen de oever van de Seine honderden jeugdige zonnebaders…

Schermafbeelding 2014-03-30 om 11.42.30

IMG_2296

Van op de kade is op de bovenverdieping van dit gebouw, het gerenommeerde restaurant La Tour d’Argent te zien. Beroemd om het panoramische uitzicht op de Notre-Dame, de Seine en het Ile de la Cité. En berucht om de hoge prijsklasse. Een restaurant voor een bijzondere gelegenheid dus. Wij waren er nog niet. Als dat verandert, zal u ervan horen:)

IMG_2297

Op de terugweg de middenstraat genomen de Rue Saint-Louis-en-l’Ile. Zalige winkeltjes, geurrijke thee- en koffiehuizen, interessante galerieën… Voor elk wat wils. Ongeveer in het midden van de straat staat het Rooms-Katholieke kerkje Saint-Louis. De kerk is ontworpen door vier architecten, waaronder François Le Vau (1613-1676), de niet-erkende broer van Louis Le Vau, architect van het kasteel van Versailles. De schutspatroon van de kerk is Lodewijk IX de Heilige van Frankrijk.

IMG_2298

De kerk is er gebouwd tussen 1664 en 1726, tijdens het bewind van Lodewijk XIII, ter vervanging van een andere kerk, die daar vanaf 1622 had gestaan. De belangrijkste redenen dat de bouw zo lang duurde waren het gebrek aan geld en een nood aan goede arbeidskrachten.
Het gebouw wordt gekenmerkt door de opengewerkte klokkentoren en de atypische smeedijzeren klok. De Saint-Louis is opgebouw uit drie beuken, en staat bekend om de grote hoeveelheid (blad)goud, emaillewerk en marmer. Een andere bijzonderheid is het feit dat de kerk is opgenomen in de huizenrij, en dat er dus enkel een vrij bescheiden façade te zien is vanaf de hoofdstraat.

IMG_2301

StLouis

De frisse temperatuur en de zalige rust die er altijd heersen zorgen voor een heerlijk oponthoud temidden van de stadse drukte.

Opnieuw een fijne wandeling, in de zon en in de drukte. Een wandeling waarvan het bezoek aan het gedenkmonument  voor de gedeporteerden me vooral bijblijft.

Liefs,

IMG_0599








 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s