Zoals boeken zijn

Ik wil het met u even hebben over boekenstapels en -kasten. Die van mij hebben namelijk een heel bijzondere eigenschap: Ze zijn erg geduldig. Vastberaden ook, en vasthoudend, maar uiterst geduldig. Ik weet niet of dat bij u thuis ook zo is?

Daarbij komt nog de aangename eigenschap dat in mijn boekenkast zelden of nooit woorden vallen, dat er blijkbaar onderling totaal geen spanningen zijn, laat staan dat er vlammende ruzie zijn. Trouwens ‘vlammend’ is sowieso fataal, in een boekenkast.

Hier op de salontafel bijvoorbeeld liggen op dit moment enkele tijdschriften. De gloednieuwe Parijse Vanity Fair ligt zusterlijk bovenop het KVLV-blad ‘Vrouwen met Vaart’. Bijna onmogelijk, maar hier in huis kan het gewoon: Opperste ‘glitterglamour’ bovenop het ‘boerenleven’, hand in hand alsof ze al jaren hartsvriendinnen zijn.

En helemaal bovenop beide dames, Marcel Pagnol:)

boeken1

Pagnol ligt pardoes bovenop een reclamefolder voor de Zoo van Beauval. Pagnol zou het waarschijnlijk zelf niet eens zo erg vinden, ware het niet dat diezelfde Pagnol in de slaapkamer naast Mo Hayder staat, en dat is gewoonweg het lot tarten. De vriendelijke Pagnol, met zijn bloemrijke beschrijvingen van het leven in de Provence tijdens zijn kindertijd, hand in hand met de bloedzuchtige en bloedstollende verhalen van Hayder. Hier kan het allemaal probleemloos.

Zouden auteurs die vaak jarenlang naast elkaar een boekenrek bevolken ook in het echte leven zo vriendschappelijk met elkaar omgaan? Er is natuurlijk de tijdssprong die ze moeten maken, maar toch de vraag: zouden Hella Haasse en Stephen King vrienden kunnen zijn geweest? Of zouden George Sand en Herman Brusselmans het met elkaar kunnen vinden? Wat dacht u van Molière en Hendrik Conscience?

En ik heb meer van deze vragen: Zijn auteurs een weerspiegeling van wat ze schrijven? Of omgekeerd, is wat zij schrijven een weerspiegeling van hun ziel? Kunnen de meest vredelievende brave zielen toch de gruwelijkste en wreedste moordscènes beschrijven?

Daar kan een aardig boompje over opgezet worden…

Nog zoiets: mijn kookboekenverzameling. Het basiskookboek van de Boerinnenbond trots en zelfverzekerd naast het ‘Grand Livre Marabout’. Zonder dat ook maar één van hen rouspéteert en zonder dat één van hen de ander een (keuken)hak zet.

Het is des mensen om van meningen te verschillen en discussies te voeren, maar soms denk ik: ‘We zouden wat meer weg moeten hebben van boeken’. Geduldig naast elkaar bestaan, hoe verschillend en ‘anders’ ook. En dat dan héél lang kunnen volhouden.

Liefs,

IMG_0599

Advertenties

6 thoughts on “Zoals boeken zijn

  1. Wat een originele gedachte! Ik heb geen idee of Stephen King en Hella Haasse elkaar zouden mogen. Van de kant van Hella geen probleem denk ik. Zij was een lieve, intelligente vrouw die volgens mij de hele wereld wel kon waarderen. Stephen King ken ik niet zo.. 🙂 Om Brusselmans en George Sand heb ik moeten lachen. Hij schrijft regelmatig een column in ons tv blad en als hij tegen George Sand zou zeggen wat ik in dit blad lees ( dingen die ik hier niet zou durven herhalen) zou ze hem denk ik met een paraplu om de oren slaan..
    En wat hun boeken betreft.. niet zo moeilijk om de vrede te bewaren als je je alleen maar kan bedienen van eenrichtingsverkeer.. op je lege bladzijden poseer je je meningen en that’s it.. het leven zou saai zijn als wij hetzelfde zouden zijn. Dan maar een beetje vechten 🙂

    Mijn boekenkast weerspiegelt mijn leven en mijn karakter ( zoals bij iedereen ,denk ik) Ik zie er mijn passies uit voorbije periodes terug, want ik ben een mens van passies.. De periode dat ik zeer ge:interesseerd was en het leven van Samuel Pepys: 9 boeken, alles wat ik kon vinden. Dagboeken, in het nederlands en engels, biografieën, alles is er. Mijn oppervlakkige kant: 2 planken voor engelse chicklit, ideaal voor slapeloze nachten en in de tuin in het zonnetje.

    De lege plekken: boeken zijn hulpeloos, iedereen kan ze meenemen en ze kunnen er niets tegen doen.. laatst nog.. ik had ineens behoefte om De komst van Joachim Stiller te herlezen. Heel de kast afgezocht, spoorloos.. Miste nog een paar dierbaren. Zoon zei: mis je die nu pas? die heb ik meegenomen toen ik naar mijn flat verhuisde.. ( 4 jaar geleden) De onverlaat!!! Mijn papieren kinderen zijn mijn kleinkinderen geworden.. 🙂
    De hobbies: kookboeken, tuinboeken.. kunstboeken. ik neem nooit genoegen met één.. ik heb er altijd minstens 20..

    Een lieve groet!

    • Hi Renée… Tja, daar zeg je zowat: de boekenkast als weerspiegeling van iemands leven. Ook bij mij is onze boekenkast een ‘open boek’ (om maar even in de boekenbranchewoordenschat te blijven). Passies van vervlogen tijden, rustbrengers in hectische tijden, leerboeken als een of ander fenomeen me weer eens in de ban hield. Heel herkenbaar inderdaad:-)
      Hmmm, ‘De Komst van Joachim Stiller’, geleden van de middelbare schooltijd dat ik het boek in mijn handen had. Ik heb het niet meer in mijn bezit, helaas.
      En de spijt, de enorme spijt omdat mijn toch heel grote boekenkast om de zoveel maanden grondig dient uitgedund te worden omdat er nauwelijks nog een boekje bij kan
      😦
      Lieve groet!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s