Televisiekijkend Frankrijk

In onze keuken staat de radio afgesteld op Radio Sud.

Het heeft enkele maanden geduurd vooraleer ik een radiostation vond dat ietwat voldeed aan mijn verwachtingen: geen harde boinke-boink muziek, degelijk journaal om het uur,  af en toe een receptje, af en toe een filmrecensie, uittips in en rond Parijs, een degelijke weersvoorspelling enz….

Enfin, ik zocht een beetje een mix van de Vlaamse radio 1 en 2, en ik vond dat dus niet….

Tot Radio Sud op de bandbreedte langskwam. Niet dat die meteen in de buurt komt van de Vlaamse zenders, maar wat mij met name bevalt zijn de twee heren die de voormiddaguitzendingen voor hun rekening nemen.

Heel regelmatig krijgen beide kerels last van een ‘slappe lach’ en in de plaats dat mij dat zou irriteren of op zijn minst zou storen, zit ik keer op keer mee te lachen. Ook als ik weer eens niet begrijp waarom ze nu weer zo’n lol hebben. Die ochtendlijke lachsalvo’s doen deugd, dus Radio Sud blijft nog wel even staan.

Om een uur of 10 in de ochtend bespreken ze onder andere de kijkcijfers van de vele televisiezenders in Frankrijk. En raar maar waar, mijn voorkeuren stroken NOOIT met die van televisiekijkend Frankrijk. Die van mijn man wel. Geheid zit het programma dat hij keek in de top 5.  Ik neem aan dat ik een buitenbeentje ben als het op televisiekijken aankomt.

Zo werd gisteren massaal gekeken naar een compilatie-uitzending van de Tour de France, met alle hoogte- én dieptepunten ervan. Ook de film XXX (veel geweld, onder de noemer ‘sport’) en ‘Prince of Persia’ (ook door manlief bekeken) scoorden zeer hoog.

En ik? Ik keek een prachtfilm. Geen kat in Frankrijk heeft ‘m gezien als ik de kijkcijfers mag geloven, maar ikke dus wel! Een juweel: ‘La Gloire de mon Père’.

La_gloire_de_mon_pere-20112919012007

gloire-de-mon-pere-1990-09-gHet verhaal is gebaseerd op de autobiografische roman van Marcel Pagnol. Pagnol vertelt over zijn kindertijd in de Provence. Een tijd van verwondering, avontuur, vriendschap en bewondering. Een film ‘simple comme bonjour’ maar zo ontzettend mooi.

Genieten was het, van begin tot eind.  Meteen na deze film werd ook het vervolg ervan (Le Chateau de ma Mère) uitgezonden, maar het werd al laat en deze met spijt in het hart dus niet gezien.

Le_chateau_de_ma_mere-10010218012007

Die Marcel Pagnol, die kon verhalen vertellen!

Vandaag naar de bieb, om boeken van Pagnol:)

En voor jullie alvast deze trailer, om u goesting te laten krijgen, en om die kijkcijfers eens een andere richting op te sturen;)

La Gloire de mon Père: Trailer

Liefs,

IMG_0599

Advertenties

6 thoughts on “Televisiekijkend Frankrijk

  1. het is een stomme reactie, maar als bewoner van la France MOET je Pagnol lezen. Hij heeft nog veel van dezelfde kwaliteit uit zijn pen laten komen, hoor. Prachtig om te zien trouwens hoe je met vallen en opstaan (veel opstaan doet rechtblijven!) parisiènne wordt…

    • Helemaal geen stomme reactie, en al zeker niet omdat ik ze nauw ter harte ga nemen. Pagnol staat te pronken, mét stip, op mijn ‘te lezen’ lijst:)

  2. Alweer een tip die ik met plezier noteer! Hier wordt ons Parijsavontuur stilaan concreet (eindelijk!). Man is vandaag naar Parijs om een datum af te spreken wanneer hij kan beginnen: het wordt wellicht maandag 8 juli. Lichte paniek maakt zich van mij meester….heeelp…apartement….thalys….metro…
    de kinderen…

    • Hei Dominique!
      Ik heb de laatste weken al vaak aan je gedacht. Ik vroeg me af of het allemaal wel zou doorgaan. Vervelende periode is dat, als je moet wachten op anderen om knopen door te hakken en concrete afspraken te maken. Maar uiteindelijk gaat ook dat voorbij en kan je aan de slag.

      Acht juli is wel al snel, ik neem aan dat je tegen die tijd nog geen woonplek zal hebben. Misschien blijven jij en de kids eerst nog wat in België? O jeetje, en plots heb ik zoveel vragen… Kan je blijven werken of neem je net als ik enkele jaren compleet vrij? In welke buurt van Parijs zoeken julie een woning? Komen de kinderen ook hier op school te zitten? Enz…. Hihi… Nieuwsgierig ben ik;)

      Maak je niet al teveel zorgen (hoewel ik dat helemaal begrijp, ik doe net zo) alles komt uiteindelijk goed. Ik heb de ervaring dat kinderen zich supersnel aanpassen, veel sneller dan wij soms doen.
      Het zoeken naar een geschikt appartement kan wat tijd vragen, ik schrok vooral van de afmetingen ervan. Ze zijn heel klein. En dat is voor ons Belgen wel even wennen. Maar één groot voordeel: je bent zo klaar met poetsen:)

      Mocht je in een of ander vastlopen en ik kan helpen, aarzel niet om contact te nemen! En wie weet, als jullie eenmaal gesetteld zijn, drinken we samen een koffietje op een terras in Parijs:)

      Groetjes en alvast heel erg veel succes met alle plannen en beslissingen! Ik volg het graag op de voet:)

      Kathleen

      • Ja, alles raakt nu pas in een stroomversnelling terecht…. Het worden zeker een paar weken hotel voor mijn man vooraleer er een geschikt apartement zal gevonden zijn. Daar kijkt hij zeer naar uit 😦
        Het werk is niet zo ver van metrohalte porte d’ivry in het 13de arrondissment, dus het zou fijn zijn mochten we daar in de buurt iets vinden (ofwel iets verder weg, maar dan dicht bij de metro)
        Kan ik je eventueel mailen of heb je liever dat ik hier verder contact hou?
        Mij kan je mailen op stockman.seyssens@telenet.be
        groetjes
        Dominique

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s