Mindfulness aan de kassa

Deze ochtend ging ik al vroeg, in de regen, richting Carrefour om wat eten te halen. Het was er druk, erg druk. Aan de kassa’s stonden lange rijen geduldige en minder geduldige mensen hun beurt af te wachten.
Ik sloot me aan, aan kassa 11. Meteen stond achter me een Parisienne (ik zie dat na één jaar Parijs onmiddelijk: zwart haar, make-up, hoge hakken en de ‘sjacoche’ over de voorarm en niet losjes weg over de schouder zoals wij dat in de Vlaanders doen). Zij had een overvolle boodschappenkar. Eten voor een week dacht ik zo. Een vrouw met een fulltime job. Veel stress, weinig tijd, weinig zin in het boodschappen doen. Alles was voor haar vandaag een sleur. Dat zag je zo.

Ze was ook duidelijk opgejaagd, ging steeds dichter met haar kar tegen mijn poep staan, zuchten en blazen, telefoneren om te klagen dat ze in een lange rij stond (en ik weet wel zeker dat de persoon naar wie ze belde écht niet zat te wachten op deze informatie).

Ik wachtte geduldig en hield een beminnelijke glimlach op mijn snoet.

De dame kwam steeds dichter bij me staan, haar kar tegen mijn poep en zij stond ondertussen naast mij inplaats van achter mij.

Ik bleef beminnelijk glimlachen.

De klant die drie plaatsen voor ons aan het afrekenen was slaagde erin om met gespaarde zegeltjes een hele hoop Alessi-couverts af te rekenen. De zegeltjes moesten wel nog gekleefd worden en door de kassierster een voor een met een balpen doorstreept worden. Dat nam gigantisch veel tijd in beslag. De dame achter me kreeg zowaar een zenuwtoeval. Ik dacht dat ze ter plekke zou neerstorten. Ten onder zou gaan aan kassastress.

Zelf bleef ik beminnelijk glimlachen en koelbloedig en geduldig stond ik achter mijn karretje. Mijn handtas nonchalant over mijn schouder. Ik heb tijd. En Pat heeft een vrije dag. Het regent in Parijs en deze middag gaan wij lekker eten. Misschien nog een film kijken bij een kopje thee, of toch even naar de bibliotheek om nieuw leesvoer. Zalig!

Niet zo voor madame achter mij. Toen ik uiteindelijk mijn spulletjes op de band kon leggen was ze er als de kippen bij om ook haar goedgevulde kar leeg te maken. Op de luttele 4cm band die vrijkwam begon ze verwoed te stapelen. Er stond geen scheidingsblokje tussen onze boodschappen, want die waren nog allemaal in gebruik. Ze stapelde en stapelde tot de hele zooi vaneigens naar beneden tuimelde, over mijn spullen heen. Gezucht en geklaag, opnieuw een megapiek van het stresshormoon in het bloed van madame. Alles opnieuw stapelen, nu gelukkig op 20cm vrije band.

Ik bleef rustig en beminnelijk glimlachen, rekende af en verliet de winkel. Ik keek nog even achterom, in de hoop dat mijn glimlach haar rustig zou maken, maar helaas. Ze zat té diep in het stressdal. Niks hielp vandaag. Zonde.

Lang leve de boeken van Edel Maex die ik verslonden heb. Lang leve de mindfulnessoefeningen die ik met graagte toepas in dit soort situaties;)

Liefs,

Advertenties

14 thoughts on “Mindfulness aan de kassa

  1. tim, ik had hetzelfde gevoel als jij: alsof ik er live bij was. ik weet niet wat ik zou gedaan hebben. ook beginnen stressen zekers want ik neem dat zo vlug over hé. pfffffffff, lastig hoor

  2. alhoewel, ik neem sedert lange tijd van die visolie en dat heeft mij al een stuk rustiger gemaakt, echt waar. dus wie weet deed ik hetzelfde als kathleen: rustig blijven glimlachen hihi

    • Visolie? Ken ik niet, maar blijkbaar helpt het ook he Anneke…. Blijven lachen en rustig in-en uitademen.. Genieten van het moment en de wachttijd gebruiken om te observeren… Ik word er steeds beter in:) xxx

  3. Zag alles al zo voor mij maar je schrijfwijze doet er ook veel aan, zo’n sappig verhaal.
    Leuk om lezen.
    Groetjes van ons allemaal : Thor en Viv, Marieke en Bart
    Dikke kus van Viv en Thor. xxxxxxxxxx

  4. Hm ken je dat ook … Mindfulness … Voor wat het allemaal dienen kan ….. Zen …..
    En da madammeke … Meestal zijn dat nog madammekes die nie werken maar die zo een druk leven lijken te hebben … Of denken te hebben ‘. Of willen laten blijken dat ze hebben …..
    Hou je goe … T us echt plezant van je vethalen weer te lezen … Al is et meesal een dag o 2 later dat ik ze pas kan doornemen …. Nathi

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s