Onderwijsstaking in Parijs

Vele Parijse kinderen zijn vandaag een extra dagje thuis. Dat komt omdat hun leerkrachten zoals dat heet ‘En Colère’ zijn… En als Parijse leerkrachten in een ‘Franse koleire‘ schieten, dan kan dat tellen:)

Die leerkrachten zijn zo boos omdat er ernstige plannen zijn om vanaf september te starten met een werkweek van 4,5 dagen. U leest het goed, een 4,5 dagen tellende lesweek zoals dat in België al jarenlang het geval is, is hier in Frankrijk nieuw. Lagere schoolkinderen lopen hier school op maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag. Op woensdag hebben ze altijd vrij.

Nu worden ook hier de leerplannen steeds zwaarder en men overweegt dus, net als in vele Europese buurlanden, om op woensdagvoormiddag een extra halve lesdag in te lassen.

En nu zijn de Franse leerkrachten boos, want die willen dat niet…. En zeker de Parijse leerkrachten, die zijn een tikkeltje meer boos dan hun collega’s in andere delen van het land. Zij voeren dan ook actie, terwijl men elders in Frankrijk nog even afwacht.

Misschien moet ik hen eens uitleggen dat dat allemaal zo erg niet is? Dat die extra halve dag best wel meevalt? Dat je op woensdag met leerlingen heel fijne dingen kan gaan doen? Dat een extra halve dag misschien de werkdruk op de andere dagen wat vermindert voor de leerlingen?

Ze zullen niet luisteren naar mij, dat weet ik wel zeker… Dus ik zwijg en vind het stiekem een beetje stom dat ze zo boos zijn;)

Liefs,

IMG_0599

Advertenties

8 thoughts on “Onderwijsstaking in Parijs

  1. Hallo,
    Mijn man moet wellicht binnenkort ook naar Parijs om er te wonen en te werken dus dacht ik: laat ik even “wonen en werken in Parijs” intikken op de pc om wat praktische info te vinden. Op die manier kwam ik bij jou terecht….wat een leuke verhalen!!!! Herkenbaar, grappig….Hier kan ik zeker wat mee doen en zo wordt ons Parijsavontuur nog spannender…

    • Ooo, wat leuk! Zo ben ik hier een dik half jaartje geleden ook verzeild geraakt, door het werk van manlief. Mocht je vragen hebben kan je vanzelfsprekend steeds bij ons terecht:) Niet dat ik nu alles van Parijs afweet, daarvoor is de stad te groot en de tijd dat wij hier zijn nog te kort. Maar zo af en toe zijn er heel praktische dingetjes waar je tegenaan loopt en dan kan een beetje hulp handig zijn:)
      Ik wens jullie alvast heel veel succes met de Parijsplannen! Vriendelijke groetjes, Kathleen

      • Ok, tussen dit en een paar weken wordt alles voor ons wat concreter en dan hoor je me zeker terug! Ik maak alvast een lijstje: “vragen aan kathleen” 😉 Ondertussen lees ik met veel plezier verder op je blog…

  2. Natuurlijk zijn wij stiekum een beetje jaloers! 🙂

    Ik begrijp die leerkrachten wel.. het verschil tussen wel of niet op woensdag werken is dat je in het laatste geval midden in de week lekker een ochtendje kan uitslapen.. altijd mooi meegenomen! Alle gekheid op een stokje.. ook wij werken 5 dagen per week, dat weet je natuurlijk wel. Ik heb wel de indruk dat zij langer doorgaan per dag. Wij maken 27 uur per week, de woensdag middag vrij en stoppen om 15. 15 uur. Alle Franse moeders die ik ken klagen over de hoeveelheid huiswerk die de kinderen meekrijgen, dat doen wij zeer gedoseerd. we beginnen er pas mee in groep 6 Misschien dat dat eens wat minder zou kunnen, zouden ze daar hun woensdagochtend aan kunnen besteden.
    Ik heb eens aan een franse collega uitgelegd dat wij elk jaar onze uren moeten verantwoorden, 43 uur per week, want de schoolvakanties worden omgezet in een zwaardere belasting per week. De kinderen hebben vakantie, wij niet. We hoeven alleen maar niet op school te zijn (en soms ook wel, dat hangt van je baas af!) ze zat me glazig aan te kijken. Wij kunnen ook geen overuren claimen voor vergadering in de avonduren, voor bijles aan zieke kinderen, dat hoort allemaal tot je takenpakket.

    Nu ik dit allemaal zo lees snap ik niet dat wij niet “en grève” gaan 🙂 dat komt denk ik door wat een bevriende Bruxellien mij eens heeft gezegd: hij vond de Ollanders een stel braverikken.. dat zijn we niet, maar wel realisten. Staken kost geld.. dan moet het ook wat opleveren..

    Een hartelijke groet van een collega!

    • O jeetje, over huiswerk kunnen we een en ander neerpennen. Zoveel leerkrachten en ouders er zijn, zoveel verschillende meningen zijn er. Ik begrijp Franse mama’s als ze klagen over het teveel aan huiswerk. ’s Avonds nog een hele poos moeten rekenen, lezen en schrijven is er voor heel wat kinderen gewoon teveel aan. Voeg daarbij de stress van mama’s die eten moeten maken en zelf moe zijn, papa’s die laat nog vergaderingen hebben (nu denk ik in cliché’s, ik weet het) en je hebt ellende aan de keukentafel. Ellende die je kan beperken als er een strikt, doch vriendelijk, huiswerkbeleid is…
      De onderwijssituatie in Nederland is verder te vergelijken met die in België. Ook daar geen vergoedingen voor ‘overuren’. Alle vergaderingen, bijscholingen, schoolfeesten, oudercontacten en dies meer maken deel uit van het takenpakket.
      Maar zelfs dan durf ik gerust te stellen (en nu krijg ik een pak leerkrachten op m’n dak die anders zullen beweren;) dat de lerarenjob een van de meest aangename is die ik heb gedaan. En zeker voor wat betreft de werkuren. Dat valt reuze mee, toch?

      Ik heb 12 jaar als verpleegkundige gewerkt, dat was andere koek…. Onregelmatige uren, spoeddiensten draaien, nachtdiensten, en het uitvoeren van de taak zelf, hoewel enorm veel voldoening schenkend, vaak lastig en vermoeiend.

      Nu hoor je me niet zeggen dat lesgeven niet lastig is. Ik kwam op vrijdagavond na een lesweek ook vaak doodmoe thuis. Kinderen slorpen al je energie op, dat is waar, maar dat nam ik er o zo graag bij:)

      Het is best jammer dat ik hier in Parijs niet als leerkracht aan de slag kan. Ik zou er die extra halve dag op woensdag in de toekomst heel graag bijnemen:) Alleen kan dat niet, want hiervoor moet je, zeker in een lagere school, als moedertaal Frans hebben, en dat is niet het geval, helaas:(
      Dus geniet ik ten volle van de vrije tijd in deze prachtige stad!
      Lieve groet!

  3. Ik geloof je onmiddelijk als je zegt dat het vak van verpleegkundige superzwaar is. Ik heb in mijn vriendinnenkring enkele ( ex) verpleegsters.. wat mij vooral ook zwaar lijkt, naast het lichamelijke aspect ( verscheidene vriendinnen hebben te kampen met chronische rugklachten) is ook de narigheid waarmee je elke dag weer geconfronteerd wordt.
    Het verschil met ons beroep is vooral dat bij ons de scheiding tussen werk en privé steeds diffuser wordt. Als je naar huis gaat ben je nog niet klaar. Ik zie dagelijks mijn collega’s van de bovenbouw met tassen vol nakijkwerk naar huis gaan. Dat is in mijn geval natuurlijk niet zo, ik besteed mijn uren aan voorbereiding ( alle kleuterjuffen zijn behept met het opleuk virus 🙂 aankleden die klas.. meer leuke ideeën dan je tijd hebt. Dat maakt het werk zo vreselijk leuk.. Daarom heb je vaak niet het idee dat je werkt. Daarnaast zijn we volledig gedigitaliseerd. Ons hele administratie systeem is online, dus didactische werkplannen, hulpplannen en wat dies meer zij, maak je thuis.. en dat is gevaarlijk. Ik merk dat ik veel meer tijd dan vroeger aan dat soort dingen besteed. Je zit toch op je gemak achter je eigen computer. Zie het bij mijn collega’s ook. Ik krijg schoolmails op de meest bizarre uren.. We moesten laatst eens eerlijk opgeven hoeveel uur we nu echt aan school kwijt waren, met een kwartierenverantwoording. Nou, die kwam er. Gemiddeld voor een fulltimer: 55 tot 60 uur per week. Ik wordt voor 24 uur betaald en ik kwam tot 42.. en het gekke is, dat ik mij daar helemaal niet van bewust was.. boodschappen doen op je vrije dag voor het paasontbijt is toch geen werk? Ja dus.. 🙂

    Als ik jou was zou ik ook genieten van mijn vrije tijd.. en je weet maar nooit wat er nog op je pad komt.

  4. wij zijn op bosklas geweest juf, weet je dat al dat was SUPER MEGA FANTASTISCH LEUK? MOOOOI hihi prachtig was het in LPM: LA PETIT MERVEILLE
    ze hadden daar een hond en een kat, speciaal voor jou heb ik hier de naam van de blog://bosklasnaardurby.blogspot.be/
    we hebben super leuke dingen gedaan: rappel, klimmen, death- ride
    , wandelen, op een fuif gedanst en nog veel meer, RAPPEL IS IN EEN WOORD SSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEERRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRR zeker kijken op de blog heeeeeeeeee!

    FFFFFFFFFFFFFFFllllllllllllllllllllllllllllleeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuurrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s