Ons Parijsavontuur: één jaar!


Celebration toast with champagne

Vandaag, dag op dag één jaar geleden, schreef ik het allereerste tekstje voor deze blog. Toen was het nieuws om naar Parijs te verhuizen vers-van-de-pers. Ik dacht nog: ‘Ik schrijf één jaartje over onze verhuisplannen, de organisatie ervan, het verkennen van de verschillende appartementen, de zoektocht naar de bakker en de slager, kortom, de eerste maanden ter plaatse. Na één jaar valt alles zo wel ’n beetje in de plooien en bouw ik het blogje af.’

Daar heb ik me een beetje aan mispakt. Ik realiseer me nu pas dat ik hier echt woon, ik heb nu pas een bakker en een slager gevonden waar ik graag en vaak kom, nu pas begin ik met het échte verkennen van de stad. Alles nog steeds in kinderschoenen dus. Het vraagt tijd om je aan te passen. Het vraagt tijd om de taal onder de knie te krijgen, het vraagt tijd om een grote stad als deze tot je vriend te maken.

Dus, ik doe er nog een jaartje bij. Nog een jaar nieuwtjes vanuit de Franse hoofdstad voor het thuisfront. Niet het toeristische Parijs, daar bestaan meer dan voldoende goede gidsen voor. Maar wél het Parijs zoals wij het hier beleven, de kleine kantjes ervan. De menselijke kantjes ervan.

Want Parijs is een dame, daar ben ik ondertussen al achter. Een dame ‘met allure’. Een dame met ‘manierkes’ ook, soms hooghartig en pretentieus, maar vaak ook gekwetst en uiterst gevoelig. Een stad die je bij momenten met afschuw vervult omwille van de vuiligheid in de straten en de vieze stoeltjes in de metrostellen. Omwille van de zeer duidelijk aanwezige armoede bij een (vrij groot) deel van de bevolking.

Een stad die je met angst vervult omwille van het geweld dat dagdagelijks het journaal passeert.

Een stad die je met tederheid vervult wanneer kinderen hun bootjes te water laten in de parken. Wanneer jonge gezinnen op zondag de oevers van de Seine opzoeken en er genieten van zon, water en zand.

Een stad die je met verwondering vervult om haar rijke architectuur en haar vele prachtige gevels. Om het bladgoud op de bruggen, om de hoogte van de nieuwbouw, om de originaliteit van moderne projecten.

Een stad die je met warmte vervult als je haar lekkere keuken proeft, als je op een verwarmd terras geniet van een glas heerlijke wijn.

En dus schrijf ik nog een jaartje vol…

Bij deze ook een dikke dankjewel aan alle lezers voor de fijne en bemoedigende reacties. Ik breng graag een heildronk uit op jullie, want zonder lezers zou het lang zo fijn niet zijn om te schrijven.

A votre santé:)

Alle liefs,

IMG_0599

Advertenties

7 thoughts on “Ons Parijsavontuur: één jaar!

  1. Hey je tekst is echt prachtig zoals jij Parijs beschrijft zou ik er ook Willen wonen natuurlijk zijn er ook slechte kantjes maar dat heb je overal.

    Grtjes
    Hanne 🙂

    • Zo is dat Hanne! Elke stad heeft leuke en minder leuke kantjes. In Parijs liggen de mooie en de minder mooie dingen vlakbij elkaar, dat geeft de stad een bijzondere uitstraling.

  2. Mooi gezegd en helemaal waar! Zo ervaar ik het ook elke keer weer.. de rust van een zondagmorgen wandeling langs het canal st Martin tot aan de gruwelen van het place de Stalingrad, waar de verlorenen van deze grote stad rondhangen. de chique winkels en de sdf die je op staat aanspreken voor enkele euro’s. Parijs is hierin niet uniek.. ( Londen is hetzelfde) maar wat me steeds treft is de schoonheid van deze stad die zovelen herbergt die hier geen oog voor hebben. Zij zijn veel te druk bezig met overleven..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s