Stil in huis



Wat een heerlijke tijd hebben we achter de rug. Een tiental dagen lang hadden we hier in Parijs volk over de vloer. En volk over de vloer, dat betekent: veel uitstapjes naar de stad, lekker vaak uit eten, veel babbelen, en evenveel intens gezellige momenten…

Deze ochtend was het dus heel stil wakker worden. Geen dochter die nog languit ligt te dutten, geen afspraken met vrienden ergens in de stad, geen aperitiefhapjes om af te halen en geen fles cava koelgezet.

De ochtendzon scheen al door het slaapkamerraam, dus ik ben met veel energie opgestaan, heb sober ontbeten, Pat gedag gewuifd door het keukenraam, vers sinaasappelsap geperst, beetje opgeruimd, de vaat gedaan en om 10u de laptop maar weer eens uit de kast gehaald. Die had eerst een update nodig maar werkt nu weer als een tierelier, dus we kunnen aan de slag:)

Schrijven ga ik doen vandaag, want in mijn hoofd zitten al enkele dagen teksten klaar, ongeduldig wachtend om neergepend te worden.  Op het geheugenkaartje van het fototoestel staan meer dan 100 foto’s. Dus ook die eerst even uploaden.

En deze namiddag hol ik even naar de bakker. Zo om een uur of drie, dan is het lekker warm buiten, en dan doe ik gewoon in m’n eentje een terrasje. Met thee of koffie en een boek. Mensen kijken, rijgedrag keuren, inspiratie opdoen, en genieten, vooral genieten…

Cafe_de_Flore

Liefs,

IMG_0599

 

Advertenties

5 thoughts on “Stil in huis

  1. Amai, en ’t heeft gesmaakt, het koffieken was lekker, maar het zonnetje ook! Het werd zelfs zo lekker warm dat de jas even uit kon. Heerlijk, doe ik morgen weer;)

  2. hier een stukje: Lenige lichamen gleden uit het ijskoude water. Wat is hier aan de hand? Vroeg blauwvacht zich af. Mrauw! Bij die kreet keek hij om. Een gigantische kater stormde op hem af. Blauwvacht, blauwvacht! Gilde de bruine kater. Ja, zwartklauw? Antwoordde hij. Je moet meteen komen ze zijn ons kamp binnen gevallen! Miauwde de kater vlug. Nee toch! Snoof blauwvacht dapper. Maar hij wist dat het onmogelijk was om ze te verslaan. O, blauwvacht roep alsjeblief je patrouille bij elkaar. we moeten zo snel mogelijk terug naar het kamp. jij had onze sterkste krijgers mee omdat we dachten dat jullie hun kamp konden binnen vallen. Maar het was geen verassing voor hun. Ze zijden dat jullie blind zijn omdat jullie hen niet hebben zien vertrekken. Maar hoe kan dat nou? Vroeg blauwvacht zich af. O nee! ‘ ik weet het nu weer!’ zei blauwvacht verontschuldigend. ‘we hebben ze wel gezien.’ ‘ze zeiden dat ze op weg waren naar de maangrot, we vonden het verdacht dat ze met zoveel waren!’ ah, iedereen maakt fouten maar nu moeten we echt gaan! Gilde zwartklauw bitter. Jongens! Blauwvacht wekte de rest ven de patrouille bijeen. Op weg naar het kamp hoorden ze iets ritselen in de struiken kort daarna roken ze muis de verleiding kon blauwvacht niet weerstaan en hij liet zich in jachthouding zakken. Maar zwartklauw gromde dus ging hij vlug weer rechtop zitten. Geen tijd voor de jacht, blauwvacht! Bromde de commandant boos. Ja. Mompelde hij terug. Toen ze na een tijdje in het kamp waren rook het er naar vers bloed. Ze waren te laat. Katten lagen bloedend op de grond. waterblad, de medicijn poes deed alles wat ze kon.

    • Waw Fleur, een fantastisch verhaal meid! Blijf vooral schrijven. Als je ooit een boek uitbrengt wil ik heel graag een exemplaartje in mijn boekenkast:) Groetjes van juff!!

      • dank je juff ik hoop dat het ooit zover is en als het ooit zover is krijg je een speciaal exsemplaar!!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s