Ce qui est à moi est à toi:)

Ik schreef eerder al over het concept ‘la Ruche qui dit Oui’, maar ik merk dat er in Frankrijk, en zeker in Parijs, waar zowat iedereen klein woont, wel meer van dit soort initiatieven opduiken. De crisis werkt samenwerking in de hand, en dat kunnen we alleen maar toejuichen.

Je hebt het concept: ‘covoiturage‘. (Geen mooi woord hé, het klinkt niet mooi, maar de vlag dekt wel de lading). Op internet klik je de website aan, je zoekt wie wanneer waar naartoe rijdt en, als je ook die richting uit moet, meldt je je doodleuk als medereiziger aan. Voordeel: geen eigen auto nodig, en diegene die wel een auto hebben krijgen een vergoeding. Minder parkeerplaatsen nodig, beter voor milieu, gezellig kletsen onderweg enz…. Dit concept is niet helemaal nieuw en bestaat in België ook, al jaren… (taxistop en zo).

Maar er is meer…

Jardin Partagé: een gelijkaardig initiatief. Op de zeldzame stukjes boerengrond in Parijs kan je intekenen om er samen met andere mensen, vaak buren,  je eigen groenten en fruit te telen. Ieder beschikt over een perceeltje van ongeveer 10 vierkante meter. Voor de gemeenschappelijke delen wordt een beurtrol vastgesteld. Het onderhoud doe je gezellig samen, de opbrengsten worden min of meer verdeeld… de ene plant liever tomaten, de andere liever courgettes, en op deze manier krijg je toch een variëteit van groentjes binnen. Voordeel: het is gezellig om samen te tuinieren, het werkt ontspannend na een dag hard werken en na de oogst eet je de zelf geteelde groenten. Ik kan me zo voorstellen dat er nadien smakelijk samen gegeten wordt.

Petits Plats Maison: Eén mevrouw kookt ’s middags voor de lunch net ietsje meer dan de normale portie. Zo kan ze andere mensen in de straat of in de buurt voor een vriendelijke prijs een lekkere en verse lunch aanbieden. Voordeel: je moet zelf niet met kookpotten aan de slag als je weinig tijd, maar wel grote honger hebt.

Lessive entre voisins: de ene heeft een wasmachine, de andere een heel klein appartement en veel vuile was… Oplossing: de andere gebruikt een half dagje de wasmachine van de ene. Lol…

La poste entre amis: je hebt een pakje met kledij voor je neefje dat in Bretagne woont én je hebt een vriendin die binnenkort naar Bretagne reist. De optelsom is vlug gemaakt: je vriendin neemt je pakketje mee. Dat kan nu dus ook via de website. Anderen nemen voor jou je pakket mee, het bespaart dure verzendingskosten.

Ik kan het lijstje nog wel veel langer maken. Een beetje opzoekwerk leert me dat er ook kantoorruimtes gedeeld worden, speelgoed, kampeermateriaal, hele sjieke auto’s, huizen en haute couturekledij… De belangrijkste motivatie voor de deelnemers aan dergelijke projecten is niet zozeer het milieu, noch de samenwerking op zich, maar vooral het financiële kostenplaatje, dat ruim minder is. Dat lees ik althans in een artikel in de ParisMatch, gewijd aan dit onderwerp.

Dat de samenwerking met andere, voorheen onbekende mensen zo ook voordelen heeft spreekt voor zich. Menige romantische relatie of zelfs menig huwelijk in Parijs ontstond tijdens het delen van een auto of een wasmachine. Leuk, toch?

En u? Wat zou u willen delen mocht de crisis keihard toeslaan?

Deze poepies delen alvast hun bot:

Liefs,

Advertenties

2 thoughts on “Ce qui est à moi est à toi:)

  1. Dag Kathleen,
    Dit zijn allemaal mooie ideetjes op een rijtje, waaruit blijkt dat mensen creatief kunnen omspringen met het delen van veel dingen die ze anders voor zich zouden houden, en ongebruikt laten. Uw bijdrage van vandaag is er echt ééntje om eens ernstig over na de denken…

  2. Klopt Danny, het valt me op hoe vindingrijk mensen worden in tijden dat het wat moeilijker gaat. Dit doet me ook een klein beetje denken aan het ‘ongepaste’ gevoel dat ik soms krijg bij het bekijken van films die zich in oorlogstijden afspelen. Je mag het niet hardop denken, maar soms zou je willen dat het eens minder goed ging, om de innige samenhorigheid, de levensreddende vriendschappen en de solidariteit onder mensen aan den lijve te mogen ondervinden… Ik geef toe dat het waarschijnlijk de romantiek is die vaak in dergelijke films de boventoon voert die me wat doet zweven, maar toch… Hier in Parijs merk je van die samenwerking meer dan in België. In Vlaanderen wonen we allemaal ruim, met ook nog eens een kanjer van een tuin erom heen. Hier leven veel mensen hun leven op amper 50 vierkante meter, zonder tuin. De parken varen er wel bij:) Iedereen maakt er gebruik van, mensen maken na het werk een praatje en kinderen spelen hier vaker met de buurkinderen. Het heeft absoluut zijn positieve kantjes…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s