Nostalgie heet dat

Gisterenavond, lekker onderuit in bed, las ik de volgende passage in mijn boek:

Het was vermoeiend, dat vermogen om alles te voelen, overal op te reageren. Elke intonatie, ironische opmerking of opgetrokken 
wenkbrauw tot zich te laten doordringen. Ze slaagde er niet in 
grenzen te trekken tussen de anderen en haarzelf. Bij zichzelf zei ze dat ze het deze keer zou proberen, ik ga gewapend, gehelmd, 
gepantserd op pad, ik laat niemand mij met een mes steken. Maar 
het werkte nooit. Alles kwetste haar of maakte haar gelukkig. 
Alles maakte haar somber of zorgde juist voor een golf van hoop en liefde. Ik ben een enorm vloeiblad, bedacht ze om een glimlach op haar eigen gezicht te toveren. Om te lachen om zichzelf en haar 
sentimentaliteit. Een enorm vloeiblad vol vlekken...

Toen ik deze passage las dacht ik: ‘Dit gaat over mij, ik voel me niet alleen een vloeiblad, ik ben het gewoon!’

Ik sliep slecht. Het vloeiblad in mij vond geen rust. En denkend aan steeds groter wordende vlekken op dorstig roze vloeipapier ging ik jaren terug in de tijd. Ik was weer leerling, op Sint-Pieters in Gent…

Toen kregen we van de juf bij het begin van het schooljaar een mooi roze vloeipapiertje. Voor tussen de agenda. Die werd namelijk met de hand geschreven, met een pen én ‘verse’ inkt. Een vloeipapier was dan noodzakelijk, wilde je rechts op het witte blad geen afdruk in spiegelbeeld krijgen van wat je links had geschreven.

De juf bewaarde de vloeipapiertjes in haar bureau en ze behandelde die met respect, en verlangde dat ook van ons. Ttz, als je je vloeipapiertje kwijt was, of als het vol zat met vlekken en je dus aan een nieuw exemplaar toe was, werd daar vrij moeilijk over gedaan. Alsof het roze velletje van puur goud was, onbetaalbaar en dus niet te verkwisten… Je vloeiblad verliezen was ‘not done’. Afdrukken van wat je had geschreven mochten erop komen, daar diende het kleinood tenslotte voor, maar grote vlekken erop had je beter niet, wilde je geen strenge en afkeurende blik van juffrouw krijgen.

Uiteindelijk kreeg je op vriendelijk en beleefd verzoek wel een nieuw blaadje, en ik herinner me dat ik het nieuwe blaadje koesterde. Ik was er altijd weer heel erg blij mee, aaide mijn papiertje en wreef het langsheen mijn toen nog zachte wangen;). Ze waren zo aaibaar en superzacht die papiertjes, en ze hadden een roze kleur die ik nooit vanzeleven nog heb teruggezien. Die kleur is precies de wereld uit.

Ook mijn opa had op zijn grote majestueuze bureau vloeipapier. Dat was niet roze, maar groen, en het zat gespannen over een lederen houder in de vorm van een halve cirkel. Als hij zijn handtekening ergens onder had gezet, en dat deed hij ALTIJD met een pen, dan rolde hij zijn sjieke vloeipapierhouder één keertje heen en weer over zijn handtekening, en klaar was kees. Het was een plechtige afronding van een plechtige handtekening. Want die handtekening van mijn opa, dat was er een, een échte, die best veel tijd in beslag nam.  De handtekening was erg lang, en mijn opa zette die nooit ‘zomaar’. Hij maakte daar erg veel werk van, zette zijn handtekening met volle overgave en aandacht. Of het nu op zijn werkdocumenten was, of in onze schoolagenda of bij de facteur die een pakje had afgegeven. Altijd maakte hij daar ‘un-moment-de-gloire’ van…

Stel je voor dat iemand hem toen had gevraagd (zoals men nu wel durft te doen): ‘Wilt u hier even uw krabbel plaatsen meneer?’ O jee, die was er niet goed van geweest! Een handtekening, en zeker die van mijn opa, was géén krabbel.

 

Ik viel uiteindelijk in een rustige slaap. Met in gedachten een gloednieuw vloeipapiertje. Blank, rein en zacht… klaar om allerlei afdrukken op te zuigen en vlekken weg te werken. En steeds weer hopend op een nieuwe kans, op een nieuw, vers, proper roze blaadje…

Liefs,

 

 

 

Advertenties

10 thoughts on “Nostalgie heet dat

  1. Een herinnering aan een klein werkelijkheidje uit je jeugd… hoe mooi geschreven. En hoe herkenbaar voor mij, die ook de handtekening van mijn vader nog voor zich ziet. Of het vloeipapier, dat door een klasgenoot van mijn schoolbank afgenomen werd, om een inktvlek op te nemen, met de uitleg dat hij: “mijn (zijn) eigen vloeipapier niet wil vuilmaken, want het is nog nieuw!”.

    • Ja Danny, toen ik ’s ochtends mijn blogidee over een vloeipapiertje aan mijn man vertelde zei hij: ‘Je wordt oud als je zo begint te mijmeren over vroeger’ … Dat zal dan wel zeker…
      Bij deze ook een warme oproep aan iedereen voor een verzorgde handtekening, mét pen:)

  2. Ja dat is echte nostalgie ….. Hoe een zin in een boek je gewoon jaren terug kan brengen …. Ja dat roze velletje vloeipapier …. De volgende generatie zal dat nooit kunnen vertellen …..en waar is dat ‘Schoon Schrft” trouwens naar toe ….. Spijtig genoeg vervangen door ….. Computerschrift of …. Ne “krabbel”! Liefs …….

    • ‘Schoon schrift’ wordt nog steeds gegeven tot het vierde leerjaar, alleen heet het geen ‘schoon schrift’ meer, maar gewoon ‘schrift’… En dat voelt niet helemaal als hetzelfde aan. Zelf voel ik me nog vaak geroepen om handgeschreven brieven te versturen, maar de computer neemt een steeds groter aandeel in, dat is waar. Mijn blogjes kan ik onmogelijk allemaal met de hand schrijven en versturen… Hoewel, dat zou pas geestig zijn…. Elke week een handgeschreven brief aan een 50- tal lezers… Waw:)

  3. Ik heb er nog zo’n pakje in mijn kast liggen van de klas.Elk jaar krijgen de lln.er een voor in hun agenda maar het zal inderdaad zijn tot de voorraad strekt…….!

    • Echt Yo? Heb jij nog van die roze vloeipapierkes liggen in je klas? Het is van mijn kindertijd geleden dat ik die nog zag! Deel ze ‘profijtig’ uit, zoals mijn juf dat vroeger deed, en houd er eentje voor jezelf… Vloeipapier is zo een mooie metafoor voor ons leven: rozige zachtheid, absorberen, incasseren, verwerken, opdrogen en met kleine of grotere vlekken erop weer verder gaan:) Alle liefs! xxx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s