La Ruche qui dit Oui:)

La Ruche qui dit Oui‘ is een Franse organisatie die lokale boeren en hongerige stadsmensen bij elkaar brengt. Om de vele extra kosten van groothandelaars, opslagplaatsen, vervoersmaatschappijen enz. te verminderen brengt La Ruche de landbouwers en de klanten rechtstreeks bij elkaar. Overheen Frankrijk zijn mensen bereid gevonden om wekelijks een ruimte ter beschikking te houden waar de landbouwers en lokale kleine producenten hun producten aanbieden waar wij, de klanten, de super verse en vaak huisgemaakte producten kunnen aankopen. Deze plek kan een restaurant zijn, of een café, een hangar in iemands tuin of gewoon een publieke plek vlakbij waar je woont.

Na het bekijken van onderstaand filmpje werd ik enthousiast, en heb ik me ingeschreven:

Je schrijft je dus in bij een Ruche bij jou in de buurt. Ik deed dat in Issy-Les-Moulineaux, een dorpje net buiten de ring van Parijs en voor ons op een 5-tal minuten rijden. In Parijs zelf zijn er een 11-tal, met nog eens 6 Ruches in de steigers. Een onwaarschijnlijk succes dus, wetende dat het idee pas in 2011 is ontstaan. Vooral jonge gezinnen maken er graag gebruik van. Als gezond eten en een beetje rekening houden met het milieu (hoog) op je prioriteitenlijstje staan dan is ‘La Ruche’ (vertaald: een bijenkorf) een mooi alternatief voor de grootwarenhuizen, waar producten vaak verlept en toch duur worden aangeboden.

Ik krijg nu tweewekelijks een mail met de aanbiedingen van de leveranciers in mijn Ruche. Op de website kan ik mijn gewenste producten aankruisen, ik betaal, en op de dag van de verkoop (een kleine week later) staat alles netjes voor me klaar, aan eerlijke prijzen, want de gecombineerde aankoop en het verkorte circuit verlagen merkelijk de prijs. Ook de landbouwers en de producenten zijn ter plaatse. Het lijkt me gezellig om een praatje te slaan met de geitenkaasmaker of met de imker waar ik honing bestel.

Een zeer kleine greep uit het aanbod: versbereide confituren van de boerin, huisgemaakte patés van eenden, ganzen en wild, vis van de zelfstandige schipper, groenten en fruit van de lokale telers, vlees van de lokale veehouders, kip en gans van de pluimveeboerderij op enkele kilometers van de stad, artisanale zepen van een dame met ondernemingsgeest, cider van een ciderbedrijf net buiten Parijs, brood en gebak van artisanale bakkerijen in de wijde omgeving, yoghurtjes van het zuivelbedrijf, kazen van de geitenkudde, … Alles is aanwezig!

De yoghurt is iets duurder dan die uit het warenhuis merkte ik, maar hij zal vast veeeel lekkerder en voller smaken, hoop ik;). De lijst met aangeboden produkten is onwaarschijnlijk lang. Sommige Ruches bieden zelfs ‘boerenkool’ aan, een groente die wij in Nederland tijdens de winter bijna wekelijks aten, maar in België en Frankrijk bijna niet te krijgen is:)

Mijn marktbezoekjes zullen hieronder niet lijden, wees gerust, de charme van de markt hier in Boulogne is dermate dat ik niet meer zonder kan. Maar zo tussendoor ga ik naar de Ruche, bij de lokale boer en boerin mijn verse spullen halen.

En als afsluiter een mooi verhaal, dat het journaal hier in Frankrijk heeft gehaald:

Een yoghurtmaker kon de tweewekelijkse vraag naar zijn yoghurtjes amper bijhouden. Om toch aan de vraag te kunnen voldoen moest hij een investering doen van een dikke 8000 euro voor een koelinstallatie. Een eenvoudig verzoek aan alle klanten van de Ruche om een vrije bijdrage te leveren (in ruil kreeg je postkaarten van zijn boerderij en een yoghurtpakketje) heeft hem onwaarschijnlijk vooruit geholpen. Binnen no time was het bedrag bij elkaar verzameld door de klanten en kon hij de aankoop doen.

Deze link brengt u naar het betreffende nieuwsbericht.

Ook hier een filmpje over het concept:)

Schoon is dat, als mensen een en ander over hebben voor elkaar en voor de eerlijke handel:)

Liefs,

Advertenties

3 thoughts on “La Ruche qui dit Oui:)

    • Ja, het is echt een tof initiatief waarop heel veel mensen enthousiast reageren. Ik ben benieuwd naar mijn spullen. Aanstaande zaterdag mag ik naar de Ruche gaan, ik schrijf zeker nog hoe het is geweest:)

  1. juf? ik ging je vragen om eens je postnummer door tegeven maar internet ja ik weet (het is om een brief te sturen mt ne foto van mijn katje)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s