De wereld is om zeep, er gebeuren rare dingen rondom mij…

Hebt u het ook wel eens? Dat mensen om je heen wel gruwelijke monsters lijken? Dat je er maar niet in slaagt om vriendelijkheid, galanterie, hoffelijkheid of gewoon gezond verstand te vinden in je medemens, hoe hard je ook zoekt?

Ik wel!

Zo bestuurde ik de appelsien vorige week nog in Sint-Amandsberg, richting De Krekel. Vriendelijk als ik ben liet ik een man achteruit zijn garage uitrijden. De Toekomststraat is een niet al te brede straat en vrij druk, dus iemand moest die man toch de tijd gunnen om ‘in achteruit’ de baan op te komen en vlotjes met een flinke draai aan het stuur de gewenste rijrichting op te draaien.

Dat was buiten de arrogante en ongeduldige kerel achter mij gerekend, die had niet de tijd om even te wachten. Met een luid getoeter en een vuist (of middelvinger, ik heb het niet goed gezien) haalt hij me aan supersonische en agressieve snelheid in. Net op het moment dat vlak voor mij die brave man uit de Toekomststraat zijn garage uitkomt. Dat scheelde vaneigens geen haar. Gelukkig is er niks gebeurd. De achteruit rijdende meneer kwam er met de schrik vanaf, ik ook en de vlegel met zijn dikke versleten BMW stoof in de verte de straat al uit.

De wereld is om zeep‘ denk ik dan algauw. ‘Als je in het verkeer niet meer hoffelijk mag zijn zonder daar meteen door een of andere zot voor gestraft te worden, dan is er duidelijk iets mis. Er is geen vriendelijkheid meer meneer, de mensen zijn gruwels madam…’

Zo een gebeurtenissen grijpen mij enorm aan en dan loop ik daarover uren te dubben en dan moet ik het kunnen vertellen. Vrienden met geduldig luisterende oren hebben ervan: ‘Wat ik nu weer voor had deze middag, blabla…in de Toekomststraat, blabla….. een zot, blablabla…’ Tijdens mijn relaas wordt de-zot-met-de-BMW steeds dreigender en agressiever afgeschilderd.

Wat is er in godsnaam mis met iemand de ruimte geven in het verkeer? ‘Wie goed doet, goed ontmoet’ gaat hier heel duidelijk niet op.

Vrienden troosten me dan steevast: ‘Maar Kathleen, dat is toch een uitzondering, en die ben jij vandaag tegengekomen. Zo slecht is het met de mensheid nog niet gesteld.’

Zijn mijn luisterende en troostende vrienden naïef of overdrijf ik nu?’, denk ik dan stiekem.

Mijn vriend ging nog verder:

Die man die uit zijn garage kwam heeft vast gedacht: ‘Wat een sympathieke mevrouw in dien appelsien, wat een heerlijke hoffelijkheid zo op een drukke vrijdagnamiddag. Wat is de wereld mooi:) en hij reed vast met een gelukzalig gevoel verder. Alles is kwestie van perceptie dus.

Allez vooruit, dat laatste stelde me gerust en ik heb er niet meer over gezeurd:)

Liefs,

Advertenties

11 thoughts on “De wereld is om zeep, er gebeuren rare dingen rondom mij…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s