Montmartre en naaiperikelen, of wat die twee met elkaar te maken hebben…

We hebben het heel lang uitgesteld, maar nu is het er toch van gekomen: een uitstapje naar Montmartre. Montmartre ligt voor ons helemaal de andere kant op van Parijs. We komen er dus niet ‘zomaar even langs’.

Wij wonen ongeveer op punt A, Montmartre ligt op puntB, een behoorlijk afstandje dus. Met de metro ben je in een dik half uur van plek A naar plek B, gelukkig maar.

Montmartre dus, niet zozeer voor de basiliek, ook niet voor de vele kunstenaars op het place du Tertre, maar simpelweg omdat vlakbij de Sacré-Coeur een heel grote stoffenwinkel is gevestigd: Tissus Reine (naaisters onder jullie, klik de link aan en je zal watertanden). Ik wilde er zooo graag naartoe, had op internet de winkel al online bezocht en het leek me wel wat. Een beetje inspiratie opdoen, leuke stofjes uitzoeken voor mijn toekomstige rokjes, jurkjes, tassen en laptophoezen. (Ik zie het weeral heel groots zulle, maar ben nog geeneens begonnen. Het toch wel beangstigende voorgevoel dat ik meer leute ga beleven aan het uitzoeken en kopen van stofjes en fournituurtjes dan aan het naaien zelf, bekruipt me heel langzaamaan, en dat is geen al te verstandige ontwikkeling lijkt me).

Metro op (we moeten om hier te geraken 2 keer overstappen!) en uitgestapt aan de halte ‘Anvers’. Meteen werden we overdonderd door een drukte van jewelste. Geen gezellige drukte zoals je die wel eens ziet in De Marais of onder de Eiffeltoren. Op deze plekken is er de ruimte voor, voor die meute mensen. Maar in Montmartre, hoe charmant ook, is de drukte mij een beetje te ‘opeengepakt’. De straatjes zijn smal en lopen omhoog of omlaag. Honderden trappen brengen je naar hoger of lager gelegen delen. De ene souvenirwinkel naast de andere. Brrrr…. niks voor mij. Ik wist meteen waarom ik het uitstapje naar Montmartre al die maanden heb uitgesteld.

Maar, wat maakt ‘Tissus Reine’ toch veel goed! Een waar paradijs voor (toekomstige) naaisters:). Geen tientallen, maar honderden stofjes van amper 5€ per meter tot honderden euros per meter. In allerlei samenstellingen, kleuren en  tekeningen. Boven elke tafel waarop grote rollen stof je aanlokkelijk aankijken staat telkens een mini-etalegpop die iets draagt dat met een van die stofjes is gemaakt. Zo zag ik een jasje dat aan de binnenkant helemaal in nepbont was afgewerkt. Je zou er zo inkruipen, warm, zacht en ongelooflijk aaibaar, echt iets voor mij dus;). Man man, wat heb ik hier mijn oogjes uitgekeken.

Na de heerlijke stoffenwinkel de straatjes toch even bewandeld en de ietwat rustigere buurtjes opgezocht. Eerlijk is eerlijk, Montmartre heeft absoluut zijn charme, maar je moet even weg uit de drukke buurten. De mooie appartementen vallen op, vele lange gevels met uniforme ramen en balkonnetjes en poortjes waarachter weer andere stiekeme straatjes kronkelen.

We weten nu met zekerheid waarom ze die monstertjes op de hoeken van vele kerktorens in Parijs ‘Waterspuwers’ noemen:

Dit roze huisje op de hoek van de Rue Girardon, is beroemd geworden nadat Maurice Utrillo het schilderde. Utrillo schilderde zijn leven lang Parijse stadszichten, vooral in en rond Montmartre.

Dit kunstwerk kwamen we tegen op het pleintje Marcel Aymé. Een werk van Jean Marais: ‘De Man uit de Muur’, zonder en mét Pat:)

 

 

 

 

 

 

 

 

De molen ‘Le Radet’, één van de twee nog overblijvende molens op Montmartre. (Er waren er vroeger een 30-tal). In de vele molens op Montmartre werd vroeger het kalksteen vermalen dat op de heuvel afgegraven werd. Onderin deze molen is het restaurant ‘Moulin de la Galette‘ gevestigd.

We zochten ook nog even de muur op waarop in honderden (311 juistgeteld) talen ‘Ik hou van jou’ staat geschreven. Op de Square Jehan Rictus vonden we hem, een mooie plek, en hier veel minder toeristen. De meute vindt ‘Ik Hou van Jou‘ niet zo interessant blijkbaar. Nou, wij wel dus!

Tegen het einde van de middag nog genoten van een overheerlijke pannenkoek met een kopje thee en tevreden weer huiswaarts gekeerd.

‘ s Avonds lekker veel plannen gemaakt en vooral gedroomd over wat ik allemaal ga maken met leuke stofjes die ik bij Reine ga kopen. … Tjah, en wat doet Kathleen dan? …

Juist, die pakt de koe bij de horens en grasduint ongeduldig op het wereldwijde web… tot ze de ultieme kans ziet voorbij passeren: Een starterscursus voor beginnende naaisters in het naaicafé BoHo in Gent:) ‘Niet aarzelen, treezeken, gewoon doén!!’ dacht ik bij mezelf … en enkele muisklikken later was ik ingeschreven:)

In januari bivakkeer ik dus drie weken in Belgenland, in mijn geboortestad nota bene, mét de naaimachine onder de arm:) Wat een uitstapje naar Montmartre al niet teweegbrengt.

Liefs,

Advertenties

2 thoughts on “Montmartre en naaiperikelen, of wat die twee met elkaar te maken hebben…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s