Nieuwe hobby! (Nie lachen hé)

Tja, de winter staat voor de deur, en dan komt een mens al ietsje minder vaak buiten. Dus ik dacht: ‘Misschien moet ik een hobby hebben, zodat ik de dagen doorkom, straks als de temperatuur naar beneden kukelt, als het ook overdag donker blijft, als de wind hard waait en ‘my hair’ dan ‘in the wair’ is (zo zegt Liesbeth het altijd) , als de mist als superdikke pap in de boulevards hangt en de paraplu’s de tijd niet krijgen om op te drogen…’. Dan moet een mens een fijne hobby hebben. Een hobby waarmee je rustig kan bezig zijn, waarbij je aangeboren luiheid niet al téveel in het gedrang komt, een tijdverdrijf dat niet al té veel geld kost, en waarin je zowel spanning als ontspanning vindt. Kortom, een passende, op-mijn-lijf-geschreven supertoffe hobby!

Ik heb dus een naaimachine gekocht!!!!!

Moh neen, ik had gezegd: ‘Nie lachen!!!’ en nu doet ge ’t toch!’

Neen, serieus. Een naaimachine dus. En van Liesbeth kreeg ik de naaibijbel bij uitstek:

Nu is het dus enkel een kwestie van beginnen. En dat heb ik vandaag gedaan. Maanden geleden kochten we, samen met de hele Ikea-Parijs-uitzet ook overgordijnen. Mooi witte, met een tekening in de stof zelf. Die moeten nu maar eens gezoomd, gestikt en opgehangen worden dacht ik zo. Meteen de d(r)aad bij het woord gevoegd en moedig aan de slag gegaan.

Ik meen bij enkelen van jullie meteen een frons in het voorhoofd te zien komen: ‘Kathleen? Naaien op de machine?? No way, daar heeft ze het geduld niet voor‘. En jullie hebben gelijk, overschot van gelijk. Maar ik ga het toch proberen.

Pas op, dat is niet makkelijk hé, voor iemand die: één, niet creatief is. Twee: weinig geduld heeft met zichzelf, drie: twee linkerhanden heeft en vier: NIET houdt van urenlang gepruts en gedoe met uiteindelijk toch een ontgoochelend resultaat. Naaien is dus eigenlijk alles wat ik eigenlijk NIET moet doen, maar ik wil het zo graag proberen. De vele websites met drukbezochte forums vol gezellig naaigeleuter, de talloze boekjes en tijdschriften met de scheetigste patronen en de retro en vintage stofjes in de talrijke winkeltjes hebben mij overtuigd. Ik ga rokjes maken:)

Vandaag oefening één: de gordijnen omgezoomd. Het duurde eerst zowat 20 minuten voor de draad helemaal correct in de machine én uiteindelijk in de naald zat. Bijna wou ik al opgeven, maar mijn doorzettingsvermogen is wereldvermaard (ahum) en ik volhardde… Eens de draad correct in de machine zat en de gordijnen én hun zoom mooi vlak gestreken waren ben ik gestart met stikken. Feilloos zowaar…

Alleen krijg je na een lange afstand stikken zo een luchtboebel in de bovenste stof. Mijn ervaring als verpleegkundige op het operatiekwartier kon me helaas ook niet verder helpen. Het is namelijk zo dat als je op de huid een insnede maakt, je op de beide uiteinden van de snee een ‘toefke’ huid op overschot krijgt. Er bestaan plastisch-chirurgische truukjes om die weg te werken, maar het lukte me niet om diezelfde techniek op mijn gordijnen toe te passen.

Ik heb het dan maar zo gedaan: mijn beide deeltjes stof komen op het uiteinde mooi gelijk uit, al zit er aan de achterkant wel een onesthetische boebel in het litteken… Maar goed, alle begin is moeilijk.

Ik word zowaar overmoedig: Volgend project: een rokje:)

Liefs,

Advertenties

7 thoughts on “Nieuwe hobby! (Nie lachen hé)

  1. Wel wel wel , wie had dat gedacht , maar vooral NIET opgeven, het zal je wel lukken , ik moet hier ook af en toe eens bloesen of broeken van Nancy aanpassen , en het lukt …..
    En dit ‘huid’plooitje heb je mooi opgelost: wie kijk er nu de achterkant van een gordijn ? Ikke , als je langskom in Parijs !!. Veel plezier …. Weet je nog iets voor jou misschien … Calligrafie? Ik heb le een setje aangekocht …. Moet er nog aan beginnen … Beetje te druk …maar k wou da ook eens proberen ‘schoonschrift’ ! En nu misschien met de winteravonden voor de deur en niet altijd iets interessant op TV … We zien wel wat het worden zal ….. Toyt toy en veel geluk ! Nath

  2. Hey Kathleentje, ik kon niet nalaten om toch eens te lachen! Naaien is ook aan mij niet besteed, ik had jaren geleden ook de naaimachine van mijn mama overgenomen, vol goede moed begonnen, ’t koste mij ook enorm veel moeite om die draad er juist in te krijgen, ik kreeg het al ferm op mijn heupen! ik heb het op den duur maar opgegeven , want ’t werd nefast voor mijn bloeddruk en mijn coronairen! Hopelijk gaat het jou beter af, ik duim voor jou!
    Liefs,
    Claudine

    • Hihi… Ik hoop echt dat ik ga volhouden zulle, zie me al lopen in zwierige rokjes volgende zomer:) Maar de kans is groot dat ik er net zoals jij de brui aan geef als het niet meteen wil lukken. Die eerste probeersels kunnen maar beter succesvol zijn. Ik houd je op de hoogte!! xxx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s