Forêt de Fontainebleau

Het bos, het is er heerlijk toeven. Op amper een dik half uurtje rijden vanuit Parijs, ongeveer 65 km richting zuidoost ligt het bos van Fontainebleau. Bossen, bossen en nog eens bossen, hectares groot!

Aangezien Parijzenaars bijna altijd gehuisvest zijn in (te kleine) appartementen, worden tijdens de weekends en de schamele vrije dagen veelvuldig uitstapjes gemaakt met het gezin. In parken, bossen, langs het water, op de camping en aan zee… Overal zie je er dus blije mensjes:)

Het Forêt van Fontainebleau is zo één van de vele favoriete plekken van heel wat grootstedelingen. In het uitgestrekte bos kan je wandelen, klimmen (ze noemen het hier ook ‘boulderen‘, dat is via een lastig parcours de rotsen beklimmen. Er bestaan verschillende gradaties van moeilijkheid en velen beoefenen deze discipline), naar champignons zoeken, jagen, picknicken en nog veel meer. Er leven in het bos herten, reeën en everzwijnen. Op rustige dagen (dus niet tijdens het weekend) kan je ze wel ‘spotten’…

Wij bewandelden maar een klein stukje van het bos. Ik vond het er prachtig mooi en enorm veelzijdig: gebieden met loofbomen en gebieden met naaldbomen wisselen elkaar af. Het ene moment loop je door modder of op verharde paadjes, en het andere moment heb je heel zacht wit zand onder je voeten. De gigantische rotsformaties liggen verspreid over het hele gebied. De rotsen zijn uitgelezen plekjes om heerlijk uit te rusten of te picknicken. Maar aan het rondgestrooide toiletpapier vermoed ik dat het ook uitgelezen plekjes zijn voor een beschutte sanitaire stop:(

Vlakbij het dorpje Barbizon ligt een beroemde rotsformatie in het bos: ‘L’ élephant‘. Deze rots heeft de duidelijke vorm van een olifant, en is dus een favoriete plek om te beklimmen. Het gebeurt zelden dat je de olifant kan fotograferen zonder mensen of kinderen erop, maar toen wij er waren was er niemand. Daar stond ‘ie: heerlijk alleen en rustig. Ik gaf ‘m een knuffel, en heb ‘m toen verder alleen gelaten:)

In elke VVV in de buurt kan je overzichtelijke plannetjes met wandelingen halen. Die staan in het woud aangegeven met kleurtjes op rotsen en bomen.

Ook kleine beessies toeven er graag in het najaarszonnetje:

Op de terugweg naar Barbizon kwamen we nog langs de ‘Chêne Charlemagne’. Een oude eik, daar ooit aangeplant als onderdeel van een dreef naar het dorp barbizon. De kunstenaars van Barbizon vonden de rechte rijen eiken echter getuigen van enorm veel saaiheid, en vele eiken verdwenen alweer.

Kinderen van Barbizon gaven in 2000 de naam ‘Charlemagne‘ aan deze imposante eik.

En na een dag van rust en kalmte in het uitgestrekte bos doken wij weer de file in, richting hectisch Parijs:

Liefs,

Advertenties

8 thoughts on “Forêt de Fontainebleau

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s