Romantiek ten top

Lieve mensen,

Als jullie ooit naar Parijs komen, vergeet de ‘Champs Elysées’, vergeet de grote winkelketens zoals Lafayette en Printemps… Voor mijn part hoeft de Eiffeltoren niet altijd, en die ‘Arc de Triomphe’ mag je best ook eens overslaan. Op die plekken is vaak alleen drukte te vinden, en frustratie, en veel angst om bestolen te worden, en onvriendelijke obers… Maar, er is zoveel meer in Parijs…. Heeeeel veeeeeel meer!!!

Gisteren deden Pat en ik een wonderbaarlijke ontdekking, vlakbij huis: Het Parc Saint-Cloud. Op wandelafstand van het appartement, de brug (Pont de Sèvres) over en meteen naar rechts. Daar strekt zich een kasteelpark uit van meer dan 400 hectare, en het is er prachtig, ontzettend rustig, heerlijk verfrissend, én buitengewoon lekker… het park en kasteel dateren uit de 16de eeuw, maar hebben ondanks dat het kasteel er niet meer staat, niks van hun grandeur verloren. Wat een verademing, zo vlakbij een drukke wereldstad, en zo vlakbij ‘huis’.

Het Kasteel (Château de Saint-Cloud) was een Frans koninklijk paleis in Saint-Cloud, ongeveer 8 kilometer ten westen van Parijs, uitkijkend op de Seine. En laten wij daar nu net wonen: ook net op ongeveer 8 km van het centrum vandaan, in het westelijke deel van de stad, aan de oevers van de Seine:)

Het paleis werd heel lang geleden bewoond door onder meer Marie Antoinette, Napoleon Bonaparte en Napoleon III. Allemaal vooraanstaande historische figuren. (Hier passen wij dus minder in het plaatje, maar soit…)

Saint-Cloud brandde af tijdens het Beleg van Parijs in 1870. Op de plek van het paleis en het omringende landgoed is nu een groot park, het ‘Parc de Saint-Cloud’. Je kan er nu heerlijk wandelen, joggen, fietsen (mountainbicken dan, want erg heuvelachtig), picknicken, van de vele vijvers genieten, terrasjes doen. Wat wil een mens op een zonnige zondag meer? Wij dus naar het park…

Van het appartement over de brug:

 In het midden van de foto herkent u ons appartementsblok

Middenin de Seine ligt pal voor ons het eiland Seguin. Heel wat restaurantjes en cafés hier in Boulogne dragen het woord ‘Seguin’ in hun naam. Vanop dit eiland is op de vooravond van de Franse nationale feestdag een gigantisch vuurwerk afgestoken.

Richting centrum Parijs vanop het midden van de brug

En nog even onze woonplek:)

Goed, als je via ‘onze kant’ het park binnenwandelt (we leerden ondertussen dat er een 6-tal ingangen zijn) kom je meteen het museum van het kristal van Sèvres tegen. We hebben het niet bezocht, dat doen we een ander keertje. Leuk weetje is dat de kersverse president van Frankrijk, meneer Hollande (moet ‘meneer’ ook met een hoofdletter als je over de president spreekt?) een volledig servies van Sèvres heeft cadeau gedaan aan de Britse vorstin ter gelegenheid van haar verjaardag. Ik stuur deze week nog een mailtje naar de president met mijn verjaardagsdatum, je weet maar nooit… 😉

De ingang van het museum. Toen we hier langs wandelden stond een mevrouw bij haar autootje wat nerveus te rommelen. Ze sprak ons aan met een onsamenhangend verhaal van een Egyptenaar en een piramide. De Egyptenaar had haar een theelichtje gegeven, haar familie was in het park en zij ging nu het museum bezoeken. Eigenlijk moest ze werken, maar ze had toch 5 dagen verlof. Ze kwam uit Blois.. enfin, ik zei het al: onsamenhangend, tot en met. Wat ik wel uit haar verhaal begreep was dat ik nu het theelichtje van haar kreeg. Resultaat: ik heb de ganse wandeling gedaan met een kitscherig roze theelichtje in de hand… Très bizarre…

We wandelden heerlijk verder, nogal veel bergop moet ik zeggen. Grasgroene velden, terrassen van onmetelijke afmetingen, waterpartijen die je verstomd doen staan. Het moet hier, toen het kasteel er nog stond, gewoonweg fabelachtig zijn geweest. Ze konden er wat van, die Franse adellijken van toen…

Geniet maar even mee:

Nogmaals een zicht op ons appartement, nu van heel ver precies, maar eigenlijk gewoon wandelafstand:)

Een beeld van Bryan Mc Cormack: ‘When Joris Ivens meets Hraesvelgr’. Een beeldend  resultaat van de ontmoeting van de Nederlandse cineast Ivens en de Noorse mythische figuur Hraesvelgr. Ik zag er Icarus in… helemaal naast de kwestie dus. 

Zo zag het er vroeger uit

Zo zie je het nu:)

Het park ligt bezaaid met grote en minder grote waterpartijen. Geen enkele van hen deed het:( Geen klaterend water, geen spetterend schouwspel. We zijn er niet achter gekomen of de fonteinen ooit wel eens aan staan. Dat onderzoeken we verder!

Ook in het park: ‘La Grande cascade’: een gigantische waterpartij met fonteinen, watervallen, beelden en ornamenten allerhande. Helaas ook hier absolute stilte. Alles droog, niks klaterend water…. Maar niettemin, bloedmooi:

Dat moet wat geweest zijn, toen het water hier donderend naar beneden viel…

Vandaag de dag zijn alleen het park rond het paleis en enkele bijgebouwen overgebleven van het château. Het gebied van 460 hectare is nu het Domaine national de Saint-Cloud en wordt beheerd door het Franse ministerie van cultuur. In een van de bijgebouwen, het Pavillon de Breteuil, wordt sinds 1875 de Algemene conferentie voor gewichten en maten gehouden. Leuk weetje voor de wiskundigen onder ons:)

In 1999 werd het park zwaar beschadigd door een storm. Sinds 2003 wordt het rockfestival Rock en Seine in het park van Saint-Cloud gehouden. In 2005 kreeg het park van de Franse regering de status ‘Jardin remarquable’ toegekend. In 2006 werd de stichting ‘Reconstruisons Saint-Cloud!’ opgericht, dat het doel nastreeft om het château te herbouwen. Waw…. dan wonen wij zowat aan de rand van een gigantische kasteeltuin.

Van zoveel wandelen krijg je trek. In het park vonden we twee chalets waar je iets kan eten. Er zijn er vast meer, maar op één zondagmiddag kan je onmogelijk het volledige park doorkruisen. Niettemin kozen wij er, zonder het op voorhand te weten, een topadresje uit. Een heel lieve en zachtaardige ober, een superlieve gastvrouw, een schaduwrijk terras en heerlijke wijn… Topdagen met topmomenten om te koesteren:)

Allez vooruit, ge moogt het allemaal weten: Op het menu: Aperitiefjes met groene olijfjes en brood met auberginepuree, Parmaham op een bedje van jonge slablaadjes, romige hoevekip met aardappeltjes uit Noirmoutier, én een hele fles Bourgeuil hebben wij soldaat gemaakt. Ném zou mijn meme zeggen! 🙂 Gelukkig konden we nu weer bergaf wandelen, niet geheel onbelangrijk met een halve fles wijn in de maag… 

Als afsluiter nog enkele sfeerbeelden. Hopelijk hebben jullie inspiratie opgedaan om bij een volgend Parijsbezoek nét even buiten het centrum te gaan gluren. Het is echt het omweggetje waard! En dan kunnen jullie meteen even bij ons binnenlopen;)

Tja, de romantiek van weleer vliegt je hier om de oren, dus een zoen kon niet ontbreken;)

Twee ‘blote poepen’ met de Eiffeltoren;)

Liefs,

Advertenties

5 thoughts on “Romantiek ten top

  1. Wat een prachtig achtertuintje…. Mag je er bij gelegenheid (als ik kom dus) een BBQtje in geven? Denk et wel…

  2. Wauw! Die tuin ziet er prachtig uit! De volgende keer als ze vragen hoe groot je tuin (‘terras’) is …. Dan weet je wel wat te antwoorden hé ?! 😉

    Ik zal het zeker ook eens een bezoekje brengen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s