Verhuis

Morgen ga ik nog één dag naar school, want dinsdag start het grote werk… Dan moet alles wat mee gaat worden klaargelegd, gedemonteerd, ingepakt, in dozen gestoken enz…Op woensdagochtend heel vroeg komt de vrachtwagen uit Versailles de spullen ophalen. Na de middag hopen die kerels weer weg te zijn en dat geeft mij de kans om woensdagavond zelf naar Parijs te reizen. Onze spulletjes worden pas vrijdagochtend geleverd in Boulogne, dus we hebben op donderdag de tijd om het hele appartement Spic&Span klaar te stomen. Dweilen, ramen lappen, kastjes uitwassen, keukenvloertje schrobben, badkamerinrichting ontsmetten… alles krijgt een beurt:)

 

Ondertussen groeit in de woonkamer de stapel met spullen die mee moeten met de verhuiswagen, ik kan er aan die kant van de woonkamer amper nog langs. Mijn bureau staat gelukkig helemaal aan de andere kant van de woonkamer, zodat het notoire schoolwerk, zijnde: agenda, rapporten en toetsen ter verbetering weinig tot geen last ondervinden van de rommel. (Maar wel van het chronisch tijdstekort dat zich onverbiddelijk opdringt)

En de hoop groeit, traag maar zeker:

Dit is nog maar het topje van de ijsberg: tel hierbij nog de tientallen Ikeapakketten in de garage, de spullen uit de kelder, twee fietsen, enz… en de vrachtwagen zit vol.

 

Tijdens het leegplunderen van de kasten en lades kom je in zo’n verhuisperiode ook altijd de lade tegen waar de fotoalbums liggen. Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar keer op keer (en ik verhuisde ondertussen al ettelijke keren) is dat een moment waarop Pat en ik even rustig op de rand van het bed gaan zitten, om plaatjes te kijken en vele, vele herinneringen op te halen:

‘O jee, Matthias zijn eerste fruitpap, dat was aan zee, weet je ’t nog?’ Ondertussen verder bladerend om heerlijk te lachen bij een foto van Matthias met fruitpap tot net onder zijn oogjes.

‘Kijk hier, Liesbethje tijdens een schooloptreden… En daar: Met z’n allen Turkse golven trotserend op een gammel bootje.’

De trouwfoto’s: ‘Warempel, mijn haar was erg lang! En jij zoetje, jij had nog niet eens één sprietje (eerbiedafdwingend, dat is waar) grijs haar;)’

Samen met de kinderen aan zee en samen op vakantie in Turkije. De tientallen klasfoto’s, de klassieke familiekiekjes, de communies, de verjaardagen, alles passeert de revue. En Pat en ik worden steeds stiller. Wat een lange periode die achter ons ligt, als een zucht zo snel voorbij gegaan. Snif, hier moet een traantje worden weggepinkt;)

 

Het bekijken van de foto’s tijdens zo een verhuisperiode zorgt er steeds weer voor dat de energieke en no-nonsens-me-myself als bij toverslag verandert in een dromerig, nostalgisch, even-weg-van-de-boze-wereld hoopje gelukzaligheid…

 

Maar goed, er moet nog gewerkt worden, en veel gewerkt! Weg met die albums, niet ‘trunten’ en vooruit met de geit! Ik duw de lade net ietsje te hard weer dicht en hoor iets vallen, ergens achterin de kast. Bij het weer openen zie ik in de onderste lade een grote sleutel liggen. Ongelooflijk!! De sleutel van de kast die zoek was geraakt na de voorlaatste verhuis van Nederland naar Nukerke en die ervoor zorgde dat ik nu al 7 jaar de lades van een kast moet opentrekken met een ijzeren haakje. Hoera! Die is terecht!!!

 

Zo zie je maar…

Liefs,

 

 

Advertenties

17 thoughts on “Verhuis

  1. ik heb spontaan trek in fruitpap! Veel succes de komende dagen! Met jullie verhuiservaring moet dit een vloeiend geheel worden

  2. Het is terugvinddag! Ik doe straffer: vndg vonden ze in mijn oma haar woning mijn gouden armbandje dat baby’s dragen met naam en geboortedatum erop terug. 25 jaar spoorloos! 🙂

    • dat tasje zou beeldig staan tussen mijn verzameling schattige tasjes

      bedankt alvast kathleentje voor je gulle geschenk hihi

      • Sorry scheetebees Anneke, dat tasje neem ik mooi mee naar Parijs:) als ik daar een even scheetig zakske zie neem ik het mee voor jou:)

      • Sorry Anneke, maar dan krijgt ze het met mij aan de stok als ze die supercoole tas zou wegschenken 😀 Lol, blijkbaar hebben we hier allemaal wel goeie smaak 🙂

    • Dat is inderdaad een heeeeel bijzondere tas, gekregen van een heel bijzonder iemand… En die gaat mee naar Parijs, want met die tas ga ik elke dag naar de markt in Boulogne om verse spulletjes:)

  3. Hey Kathleen, heel leuke tekst om te lezen hierboven. Het zou je nog afgaan om een boek te gaan schrijven! Ik vond het best wel boeiend 😉 Heel veel succes met de verhuis! Vele lieve groetjes, Koentje xxx

    • Hei Koen! Dank je wel:) Hopelijk komen jullie een van de komende maanden langs in de Franse hoofdstad? Lieve groet aan Marleen en de kindjes:)

  4. Hey Kathleen, zonder naar de tekst van Koen te kijken had ik juist hetzelfde in mijn achterhoofd, Kathleen zou een boek moeten schrijven met als titel “de memoires van het Parijse avontuur” het zou zelfs niet vervelen, leuk om te lezen, ik en Koen hebben dikwijls eens zo van die telepatische ideeën. Alvast een goede en vlotte verhuis toegewenst. Tante Mieke en Nonkel Erwin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s