Ontwaken in Parijs

Gisterenavond hebben we nog het restaurantje opgezocht dat rechtover het hotel is gelegen: ‘Restaurant Seguin’, genoemd naar het eiland Seguin dat hier in het midden van de Seine ligt. Heerlijk Italiaans gegeten op z’n Frans: een halve liter rode wijn erbij en kaas als achterafje. Die wijn was pure noodzaak, omwille van het metroincident, dat begrijpt u wel.

Na een rustige nacht en een heerlijk ontbijtje is Pat naar kantoor vertrokken. Het is 5 minuutjes lopen van het hotel. Parijs baadt vandaag in het zonlicht. Het wateroppervlak op de Seine glinsert en schittert, mensen trekken in lente-outfit naar kantoor. Zelf blijf ik iets langer natafelen in de ontbijtruimte om eventueel een planning van de dag op te maken. Of er van die planning veel zal in huis komen weet ik niet, dat vertel ik morgen wel:)

Mijn besluit om vandaag bovengronds te blijven staat wél nog steeds als een paal boven water. Deze ochtend een wandeling gemaakt in de buurt en verloren gelopen. Ik mis nog een gedetailleerd stratenplan, vandaar… De torenhoge gebouwen (je waant je hier in New York of Chicago met al die wolkenkrabbers) bleken een heel goede gids, en loodsten me weer veilig terug naar het hotel. In het parkje hier vlakbij heb ik voor het eerst een lunch-uit-een-doosje genuttigd. Ik zie het zo vaak in films, mensen die zich een weg banen doorheen een mensenmassa en ondertussen ook nog een of andere duistere maaltijd naar binnen werken. Eigenlijk wilde ook ik al lang eens zo’n bakjeslunch nuttigen. De pasta in rijke zongedroogde tomatensaus smaakte voortreffelijk, bleef lekker lang warm, en bekoorde me helemaal. Een Perrier-c’est-fou erbij, we zijn tenslotte in Parijs… Heerlijk in de zon op een bankje.

20120402-155009.jpg

20120402-160106.jpg

In Oudenaarde, laat staan in Horebeke zie je het niet zo gauw, mensen die hun lunch gebruiken op een bankje in het park, maar hier in Parijs doet iedereen het. Naast me komt een sjieke madame zitten, met alweer een mooie foulard (hier draagt men geen leuke sjaalkes zoals ik ze draag, maar zijn het duur uitziende zijden foulards) om haar jas. Ze draagt een plastieken bakje met gezonde salade erin. Iets verderop zitten twee heren, strak in het pak te overleggen terwijl ze hun ‘baguette gezond’ oppeuzelen, moeders met kinderen in de kinderwagen kuieren voorbij alsof ze de hele dag niks anders te doen hebben, en last but not least strijken enkele studenten neer in het gras achter me. Iedereen eet. Uit een bakje of een zakje. Ik kijk en geniet. Het zal nog waar zijn wat ik heb gelezen: Parijzenaars zijn klein behuisd en zoeken hun vertier gewoon op straat. Wat een verschil met België waar de meesten van ons zich dagdagelijks opsluiten in hun royale woning. Hier leven de mensen de halve dag buiten, ze lunchen op straat of in het park, ze dineren in een bistro en drinken koffie op een terras. Dit aspect, in tegenstelling tot het nemen van de metro, zal ik wel snel gewoon kunnen worden:)

Wat me ook opvalt is dat de dames hier allemaal geparfumeerd zijn. Als je achter zo’n madammeke op straat loopt snuif je vaak een zoetig of fris, doch steeds discreet parfumpje op. Ik weet het te waarderen.

Pat werkt tot ongeveer 6u vanavond. Tot die tijd neem ik straks nog een café-au-lait op een terras. Dan gaan we samen de stad in en moet ik dus alsnog die metro nemen. Ik zal moedig zijn, en flink, en dapper, niemand zal iets merken van mijn, hopelijk tijdelijke, metroafkeer. Voor alle zekerheid doe ik straks ook maar een beetje eau-de-toilette op, zo verdoezel ik een beetje het angstgeurtje dat ik zonder twijfel verspreid.

Liefs

Advertenties

3 thoughts on “Ontwaken in Parijs

  1. Deze blog is echt een SUPERidee Kathleentje! Fantastisch om jullie op deze manier te volgen. Je beschrijft het zo fantastisch dat ik het me levendig kan voorstellen!
    Wees straks maar lekker stoer om je metro – angst te overwinnen! Zal alvast aan je denken xxx

  2. vanessa heeft gelijk trezeke: je schrijft als een geroutineerde schrijfster !!! zo goed zeg.

    wie weet verschijnt je blog ooit in boekvorm? ik kijk al uit naar je volgende schrijfsels.

    zonnige groetjes van een vlijtig tuinbijtje

  3. Dank je wel scheetjes:) Ik zal mijn best doen regelmatig te schrijven. Tegenwoordig zit een klein notaboekje in mijn handtas zodat ik het meteen kan opschrijven als ik iets zie of meemaak. Dikke zoen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s