Je mange tout avec mes yeux… :)

Hij: ‘Schat, ik heb nieuwe broeken nodig voor straks in Parijs, en ik moet ook weer ‘cravatten’ dragen

Zij: ‘OK, dan rijden we in het weekend even naar Gent om te winkelen. Kunnen we ook samen lunchen in de stad, gezellig

En het weekend dient zich aan, ze vertrekken, van Oudenaarde naar Gent, richting N60, tot:

Hij: ‘Zoetje, zullen we naar Rijsel gaan? Dan kan ik je meteen uitleggen hoe het daar zit met die twee stations….’

Zij: ‘Ooooch! Leuk! Naar Rijsel, goed idee!’ (Zich niet bewust van de op handen zijnde stoomcursus ‘Wekelijks van Oudenaarde naar Parijs met de trein’

Hupakee, karretje gekeerd en nu richting Rijsel. Na amper driekwartier komen ze aan in Euralille. Even parkeren in de giga parkeergarage, waar je steevast het nummer van je parkeerplek moet noteren op de achterkant van je ticket of je vindt je auto NOOIT meer terug… Heerlijk gewinkeld, broeken, dassen, truien voor meneer, bloesje voor madame, en een leuke tas voor de dochter. Ook nog enkele kunstwerkjes bekeken in een galerie en in een ander galerietje liepen we tegen deze charmante kleinoden aan:

Quand je serai grand, j'irai à Paris

Quand je serai grand, j’ irai à Paris’

We kochten een mannetje en een meisje. De kadertjes krijgen een leuke plek op onze nieuwe woonplek:)

En nu kwam het:

Hij: ‘Kom, we lopen even naar buiten, dan toon ik je beide stations, waar je straks de TGV kan nemen

En inderdaad, enige uitleg was niet overbodig. Als ik straks de trein naar Parijs neem, start mijn reisweg in Oudenaarde, dan naar Kortrijk, dan naar Rijsel. In Rijsel de TGV opstappen richting Franse hoofdstad. In Rijsel liggen echter twee treinstations, weliswaar op wandelafstand van elkaar: Lille Europe en Lille Flandre. Het eerste station is een modern gebouw met veel licht en veel trappen, het andere is een ouder gebouw, netjes onderhouden, charmant en overzichtelijk, zelfs voor iemand die nog nooit in haar eentje een trein heeft genomen. In beide stations lopen groepjes van drie agenten met 4 militairen, de mitrailleurs in aanslag…of hoe dat ook heet (ik ben niet zo thuis in defensietaal) Best creepy..

Zij: ‘Wat doen die soldaten hier met die geweren??

Hij: ‘ Heh? Och, die zijn hier altijd, dat zie je in Parijs ook. Ik zie het niet meer…

Zij voelt zich ondertussen een onnozel treezeken uit het boerenland dat voor het eerst buiten komt.

Zij: ‘Jeetje, al die bedelende vrouwen hier, en dan met die kleine baby’s op de grond… Kijk, die daar heeft geen schoenen aan, doeme toch… Moeten we niet ietske geven?

Hij: ‘Neen, en dat ga jij ook niet doen hé elke keer als je hier langswandelt, die baby’s hebben het hier nog altijd beter dan in hun eigen land…’

Zij denkt: ‘Wat is me dat nu voor een cliché? Hij is hardvochtig, mijn man‘ maar ze stapt flink naast manlief verder en hoopt stiekem dat de bedelaars met hun groezelige maar mooi lachende babytjes allemaal weg zijn tegen dat ze hier wekelijks langs loopt.

Ik herhaal voor mezelf wat ik heb geleerd: soms kom je vanuit Oudenaarde/Kortrijk aan in Lille Flandre en moet je naar Lille Europe om de aansluiting naar Parijs te nemen. Soms is het net andersom. Moet je natuurlijk wel even weten. En nu ben ik dus volledig op de hoogte:) Zal wel lukken, hoewel ik nu al besef dat het die eerste keren met trillende knietjes zal zijn van het ene station naar het andere, met een koffer op wieltjes, handtas stevig onder de arm, telefoon binnen handbereik. Ik zie ondertussen meerdere van die flinke madammen aan de stations in Rijsel, dames alleen, met een grote of minder grote koffer, een handtas stevig onder de arm en zeker en vast een telefoon binnen handbereik. Ze zien er heel zelfzeker uit, die flinkerds:) Straks maak ik daar gewoon deel van uit: De-club-van-de-zelfzekere-madammen-die-niemand-nodig-hebben-om-zich-te-verplaatsen-van-Vlaanderen-naar-Parijs. Ik word erelid, wacht maar af! 🙂

Enfin, na de stoomcursus nog even het oude stadsgedeelte ingewandeld.

Hij: ‘Weet je wat het Franse woord is voor etalages kijken? ‘Windowshopping’ in het Engels?

Zij: ‘Neen, ‘admirer les etalages’? of zoiets?’

Hij: ‘lèche-vitrines… Ze zeggen in het Frans dus letterlijk: uitstalramen likken, hahahaha….’

Op dat moment ziet zij een prachtig voorbeeld van deze ‘etalagelikkerij’: Voor de etalage van chocolaterie Meert (gerenommeerd in en om Rijsel) staan zich tientallen dames te vergapen aan chocolade in tientallen  smakencombinaties, aromatische wafeltjes, droomgebakjes, kleurrijke paaseieren, fruitige taartjes en zachte moussekes… Ik hoor een ronde dame tegen haar vriendin zeggen: ‘Och, ça me fait du bien, je mange tout avec mes yeux…

En ik lach… 😉

Advertenties

2 thoughts on “Je mange tout avec mes yeux… :)

  1. De-club-van-de-zelfzekere-madammen-die-niemand-nodig-hebben-om-zich-te-verplaatsen-van-Vlaanderen-naar-Parijs.
    Ik zou me maar laten ondersteunen door een EO!!!!
    Ik ben kandidaat!
    Dikke kus,
    Jacqueline

    Ken je le tour d’argent? een aanrader!

  2. Hmmm, bij nader inzien lijkt me een EO zeer raadzaam en geruststellend. Jij mag me altijd komen ondersteunen Jacquelinetje:) In Parijs, in Breskens…. n’ importe où:)
    Ik kende La tour d’argent niet, maar heb even de website geraadpleegd… Staat nu met stip genoteerd op het (ellenlange) verlanglijstje!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s