Van krokodillen en schildpadden

Vandaag na school snel even de stad Oudenaarde ingedoken. Een zomers topje voor dochterlief gescoord en voor mezelf een al even zomers t-shirt.. Laat nu die 25 graden maar komen, in Parijs duurt dat niet lang meer, aangezien ik heb opgemerkt dat het er altijd een drietal graden warmer is dan bij ons;)

Maar, wat veel leuker is dan t- shirts…..boeken!!!!! Deze twee dikke pillen kon ik écht niet laten liggen, onweerstaanbare drang noemen ze dat, niks aan te doen….

Auteur: Katherine Pancol is de auteur van deze trilogie. Deel 1 en 2 zijn uit, op deel 3 is het nog even wachten. Pancol is geboren in Marokko, op haar vijfde keerde ze met haar ouders terug naar Frankrijk. Ze is moeder van twee kinderen en werkt als lerares (!), ferme madam dus:)

Verhaal: De roman speelt zich af in Parijs, maar toch kom je er krokodillen tegen (iedereen begrijpt nu waarom ik dit boek moet lezen). Een verhaal over mannen. En over vrouwen. Over vrouwen die we zijn, zouden willen zijn, die we nooit zullen zijn, en die we misschien worden… Het vertelt de geschiedenis van een leugen, maar ook een liefdesverhaal, een verhaal over bedrog ook, over vriendschap, over geld en over dromen.

Op de flap van het tweede deel lees ik: Joséphine Cortès, 43 jaar, heeft een bestseller geschreven en is verhuisd van haar gezellige flatje in de Parijse banlieue naar een ruim appartement in het chique 16de arrondissement. Haar man Antoine is op gruwelijke wijze aan zijn eind gekomen in Kenia. Met vallen en opstaan zoekt de onzekere Joséphine de weg in haar nieuwe leven. Haar oudste dochter Hortense is mateloos ambitieus en volgt in Londen een opleiding tot modeontwerpster. De jongste dochter Zoé zet haar eerste bange stapjes op het pad van de liefde. Joséphines minnaar is even mooi als onberekenbaar en haar extreem materialistische moeder Henriette kijkt op haar neer en dweept met haar bloedmooie maar labiele en depressieve zus Iris. En de bewoners van haar flatgebouw zijn niet de volkse hartelijke mensen die tot voor kort haar leven kleur gaven. Achter de façade van voorkomendheid en fatsoen schuilen agressie, jaloezie en spoken uit het verleden. Niets is wat het lijkt. Dan ziet ze in de metro haar man Antoine, die ze dood waande. Of was het iemand die op hem leek? In haar onmiddellijke omgeving worden twee vrouwen doodgestoken…

Hmmm, heerlijke boeken dus! Ik begin er vanavond in, kruip extra vroeg in bed, elektrisch dekentje op stand 2, schemerlampje aan, leesbrilletje charmant op de top van m’n neus;) Ooit schrijf ik een blogje waarin ik zal kunnen uitleggen wat gele ogen van krokodillen en trage walsen van schildpadden te maken hebben met Parijs.

Advertenties

4 thoughts on “Van krokodillen en schildpadden

  1. Klonk al heel mysterieus… Wat hebben krokodillen en schildpadden in godsnaam te maken met Parijs? Nu weten we het! Let maar op, binnenkort kan je zelf een trilogie beginnen schrijven van al je gebeurtenissen in Parijs. Hmm, jij kan ook al wat interessants uit je leventje beginnen neerpennen, misschien tijd om even terug te blikken? 🙂

  2. Oh, wat spannend Kathleen, ik zou zeggen geniet maar tenvolle van jouw boek, ik doe tegenwoordig niets anders dan boeken lezen over mensen die bijna doodervaringen gehad hebben en ook gedeelde doodervaringen, dat is wel een beetje een ander genre hé, maar ik vind het toch ook heel aangrijpend om dit te lezen hoor!!!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s