Dans Paris à vélo…

Deze week heb ik mijn leerlingen in de klas op de hoogte gebracht van de verhuisplannen… Reacties waren velerlei: nieuwsgierige blikken, spontane reacties van spijt, gekke bekken, eentje legde zijn handen op zijn hoofd en schreeuwde: ‘ O neen, ze gaat terug naar Nederland, ze gaat terug naar Nederland!!!’, hihi… Mijn nieuwtje mondde uit in een heel fijn klasgesprek rond weggaan, afscheid nemen, elkaar missen, mailtjes sturen, de belofte om de lessen Frans extra goed in te oefenen om de juf te kunnen schrijven, enz… En de les eindigde met een lied dat ze bij de andere juf hadden geleerd en spontaan begonnen te zingen:

Dans Paris, à vélo, on dépasse les autos,

A vélo, dans Paris, on dépasse les taxis…

Dans Paris, à vélo, on dépasse les autos,

A vélo, dans Paris, on dépasse les taxis…

Joe Dassin

 Ik ben ervan overtuigd dat ik die scheetjes van de bovenbouw niet snel zal kunnen loslaten.

Van het thuisfront in Oudenaarde is weinig nieuws te melden. Het bureau dat voor ons op zoek gaat naar een woonplek heeft nog niks van zich laten horen. Ze haasten zich niet erg moet ik zeggen. Blijkbaar zijn ze er gerust in, trouwens, Patrick zit voorlopig veilig en wel op hotel, dat wordt netjes betaald door het bedrijf, dus wie moet zich haasten? Juist… Het zal de Franse ‘laissez faire, laissez aller’ wel zijn. Ik kan nog melden dat de macarons, op twee zielige restantjes na, opgegeten zijn. Ze kwamen van het huis Hermé, waarvan ik ondertussen in de gids las dat dit een zeer gerenommeerd huis is.

Dus we moeten een beetje wachten. Op bericht van de Franse verhuismaatschappij (ja, dat heeft het bedrijf ook nog netjes geregeld, de verhuis wordt gedaan door een Frans bedrijf, en de werkgever betaalt, joepie) en op een eerste uitnodiging om enkele studio’s te gaan bekijken. Wachten, daar ben ik goed in. Ik wacht al mijn leven lang: op een brief, op een uitnodiging, op een antwoord, op bericht van de dokter, op een verlossend telefoontje, op Liesbeth die met de auto weg is, op Pat die frietjes uit de frituur meebrengt, op het wegebben van een aanhoudende hoofdpijn, op de sauna die opwarmt, op verse macarons uit Parijs;) enz… Wachten heeft ook iets te maken met ‘onderweg zijn’, en dit onderweg zijn verzacht de wachtpijn. Want iemand die onderweg is heeft verwachtingen, die kijkt uit, die telt af, die wordt niet ontgoocheld… Eigenlijk zou ik altijd mindfull willen onderweg zijn, omdat het heerlijk is:)

De voorbereidingen hier thuis beperken zich momenteel tot het doornemen van de gidsen, en het downloaden van talloze Parijsapplicaties op de iPad. Heel Parijs komt tot leven in die tovertablet: sfeervolle foto’s (zoals hieronder), een schema met de metrolijnen, toekomstige evenementen, overdekte en gewone markten, boeiende wandelingen… niks dat niet op de iPad tevoorschijn kan worden getoverd. Ik ben er momenteel zeer zoet mee:)

Alle liefs,

Advertenties

2 thoughts on “Dans Paris à vélo…

  1. Ik moest zo glimlachen bij het lezen van de tekst van het liedje. Heb dat ook aangeleerd en de leerlingen vonden het ook een super leuk liedje. Dans Paris ….

  2. Lol…. Wij zingen het in de klas ook graag! De leerlingen vroegen me vorige week zelfs om een lesje over Parijs, als dat geen ‘scheetjes’ zijn;)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s